(Minghui.org) สวัสดีท่านอาจารย์ ! สวัสดีเพื่อนผู้ฝึก !

ฉันอธิบายความจริงแบบต่อหน้ามาเป็นเวลา 13 ปีแล้ว ฉันออกไปเกือบทุกวันเพื่อบอกผู้คนเกี่ยวกับการประทุษร้าย ฉันพบเจอผู้คนทุกประเภท รวมถึงผู้ที่ปฏิเสธที่จะรับฟังความจริงและโทรแจ้งตำรวจ เนื่องในโอกาสการประชุมฝ่า (ฝ่าฮุ่ย) ประเทศจีนบน Minghui.org ครั้งที่ 22 ฉันขอแบ่งปันเรื่องราวเกี่ยวกับการใช้ความสามารถเหนือธรรมชาติของเรา

ผู้กำกับสถานีตำรวจถูกลงโทษเพราะด่าท่านอาจารย์

ฉันถูกแจ้งจับขณะอธิบายความจริงและถูกนำตัวไปที่สถานีตำรวจ ฉันคิดว่าคนที่อยู่ในสถานีตำรวจก็เป็นญาติของท่านอาจารย์เช่นกัน แต่พวกเขาประทุษร้ายฝ่าหลุนต้าฝ่าเพราะถูกหลอกด้วยคำโกหกของพรรคคอมมิวนิสต์จีน (CCP) ในเมื่อฉันอยู่ที่นี่ ฉันควรจะช่วยพวกเขาและให้โอกาสพวกเขาได้เข้าใจความจริง

ไม่ว่าตำรวจจะถามอะไร ฉันก็ปฏิเสธที่จะตอบ ฉันบอกพวกเขาว่าฝ่าหลุนต้าฝ่าดีอย่างไร และขอให้พวกเขาลาออกจาก CCP ตำรวจคนหนึ่งขู่จะช็อกฉันด้วยกระบองไฟฟ้า ฉันบอกว่า "ถ้าคุณช็อกฉัน กระแสไฟก็จะย้อนกลับไปช็อกคุณแทน ถ้าคุณไม่เชื่อฉัน ลองดูก็ได้" เขาจึงไม่ทรมานฉัน

เมื่อผู้กำกับสถานีตำรวจขอให้ฉันเซ็นเอกสาร ฉันปฏิเสธ เขาจึงเริ่มด่าว่าท่านอาจารย์ ฉันใช้พลังที่ต้าฝ่ามอบให้เพื่อหยุดเขา ฉันพูดว่า "ถ้าคุณยังด่าอีก ฉันจะปิดปากคุณ" ทันใดนั้นเขาก็กลายเป็นใบ้ เขาลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกไป ครึ่งชั่วโมงต่อมา เขากลับมา เขากล่าวขอโทษว่า "ขอโทษนะ ผมไม่ควรด่าอาจารย์ของคุณเลย ผมผิดไปแล้ว" เขาเป็นผู้กำกับที่นี่ ถ้าปากของเขาไม่เจ็บ เขาจะขอโทษหรือ

ฉันถูกกักตัวเป็นเวลา 24 ชั่วโมง เจ้าหน้าที่ตำรวจชาย 2 คน และตำรวจหญิง 2 คน ตกลงที่จะลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรค แม้ว่าผู้กำกับจะไม่ยอมลาออก แต่เขาก็เข้าใจว่าฝ่าหลุนต้าฝ่าดีเช่นกัน เจ้าหน้าที่ตำรวจหญิง 2 คนนั้นบอกฉันว่า “ผิวของคุณสีชมพู ไม่มีริ้วรอย ผมของคุณก็สีดำ” ฉันบอกว่า “นี่เป็นเพราะว่าฉันฝึกฝ่าหลุนต้าฝ่า กลับบ้านไปบอกแม่ของคุณให้ท่องว่า ‘ฝ่าหลุนต้าฝ่าดี ความจริง-ความเมตตา-ความอดทนดี’ แล้วจะเป็นประโยชน์ต่อแม่ของคุณ” พวกเธอตอบว่า “ตกลง !”

วันต่อมา ฉันถูกย้ายไปศูนย์กักกัน พวกเขาปฏิเสธที่จะรับตัวฉันเพราะตรวจร่างกายไม่ผ่าน เจ้าหน้าที่ตำรวจพูดว่า "คุณคือคนนั้นใช่ไหม !" ฉันตอบว่า "ใช่" เขาถามว่า "คุณอายุเท่าไร" ฉันตอบว่า "65" เขาถามว่า "ทำไมคุณดูอ่อนกว่าวัยขนาดนี้ล่ะ" ฉันตอบว่า "เพราะฉันฝึกฝ่าหลุนต้าฝ่า" เขาบอกว่า "งั้นผมจะฝึกด้วย"

เจ้าหน้าที่ตำรวจหยุดขยับ

ในฤดูเก็บเกี่ยว ฉันผ่านสะพานสูงแห่งหนึ่งในช่วงบ่าย ฉันเห็นชายหนุ่มคนหนึ่งในวัย 20 ปีเศษ มองมาทางฉัน ต้นไม้ใหญ่สองข้างทางถูกโค่นทิ้งเพื่อซ่อมถนน อากาศร้อนระอุและไม่มีร่มเงาเลย ชายคนนั้นยืนอยู่กลางแดดที่แผดเผา

ฉันขี่จักรยานไปหาเขาแล้วพูดว่า “พ่อหนุ่ม ทำอะไรอยู่ ไม่ร้อนหรือ” เขายิ้มและไม่ได้ตอบอะไร ใบหน้าของเขาเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ ฉันรู้สึกสงสารและหยิบของจากกระเป๋าของฉันยื่นให้เขา ฉันพูดว่า “ฉันให้เครื่องรางนี้กับคุณนะ” เขารับไปดู แล้วส่งคืนฉันพร้อมกับพูดว่า “ผมไม่เอา”

จากนั้นฉันก็หยิบ USB ที่มีข้อมูลเกี่ยวกับต้าฝ่าออกมาจากกระเป๋า แล้วอธิบายวิธีใช้มัน เขารับไป ฉันพูดว่า “พ่อหนุ่ม โปรดจำว่า ‘ฝ่าหลุนต้าฝ่าดี ความจริง-ความเมตตา-ความอดทนดี’ ลาออกจาก CCP แล้วจะปลอดภัยจากภัยพิบัติ” เขายิ้มแล้วพูดว่า “คุณเป็นคนใจดีจริง ๆ” ฉันพูดว่า “พอกลับบ้านแล้วดูเนื้อหาใน USB นะ คุณจะรู้ว่าฝ่าหลุนต้าฝ่านั้นดีแค่ไหน” เขาพูดว่า “คุณกำลังช่วยเหลือผม !” ฉันตอบว่า “อาจารย์ของฉันกำลังช่วยเหลือผู้คน ฉันแค่เผยแพร่ความจริง”

ทันใดนั้น รถตำรวจคันหนึ่งก็ขับลงสะพานมา ฉันไม่เคยเห็นรถตู้แปลก ๆ แบบนี้มาก่อน ชายหนุ่มยิ้มในทันทีแล้วพูดว่า "รู้ไหมว่าผมทำงานอะไร" เขามายืนอยู่หน้าจักรยานของฉันแล้วพูดว่า "ไปสถานีตำรวจกันเถอะ" ฉันพูดเสียงแผ่วเบาแต่หนักแน่นว่า "ไม่ ฉันไม่ไปกับคุณ" เขาเริ่มพูดจาไร้สาระ

ฉันนั่งอยู่บนจักรยาน แล้วลุกขึ้นยืน ขยับเข้าไปใกล้ ๆ และมองตาเขา “พ่อหนุ่ม คุณไม่รู้สึกหรือว่าฉันปฏิบัติต่อคุณด้วยความเมตตา” สายตาของเราประสานกัน เขาดูละอายใจ เขาพูดว่า “ขอผมดูป้ายทะเบียนคุณหน่อย” ฉันคิดว่า “ฉันต้องรีบออกไปแล้ว” ฉันพูดว่า “คุณอย่าขยับนะ พอคุณดูใน USB แล้วคุณจะเข้าใจเอง” แล้วฉันก็ออกไป

ไม่กี่วันต่อมา ฉันออกไปข้างนอกในช่วงบ่าย วันนั้นอากาศร้อนและมีคนไม่กี่คนบนถนน ฉันจึงติดข้อความและแจกเอกสาร หลังจากเดินไปได้สักพัก ฉันเห็นชายสามคนอยู่ใต้ต้นไม้ฝั่งตรงข้ามของถนน สองคนเป็นชายหนุ่ม อีกคนดูอายุมากกว่า พวกเขากำลังตัดหญ้า ฉันพูดกับผู้ชายที่อายุมากกว่าพร้อมกับฟาเจิ้งเนี่ยน "อากาศร้อนขนาดนี้ ทำไมคุณไม่พักหน่อย" เขาพูดว่า "ผมไม่มีทางเลือก ผมต้องทำเพื่อหาเลี้ยงชีพ" ฉันพูดว่า "ฉันให้เครื่องรางนี้แก่คุณนะ" ฉันยื่นเอกสารให้เขา และเขาก็รับไว้ เขายิ้มและดูเหมือนจะรู้ว่ามันคืออะไร จากนั้นเขาก็เริ่มอ่านเอกสารเหล่านั้น

ฉันชักชวนให้เขาลาออกจาก CCP เขาตกลง แล้วฉันก็หันไปพูดกับชายหนุ่มอีกสองคน คนหนึ่งรับเอกสารและตกลงที่จะลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรค แต่ชายหนุ่มอีกคนหนึ่งปฏิเสธที่จะรับเอกสาร

ขณะที่ฉันกำลังจะออกไป ฉันได้ยินชายหนุ่มที่ไม่ยอมรับเอกสารถามชายคนที่อายุมากกว่าว่า “เอกสารพวกนี้คืออะไร” เขาตอบว่า “ฝ่าหลุนต้าฝ่า” ชายหนุ่มหยุดฉันไว้แล้วพูดว่า “คุณกำลังเผยแพร่ลัทธิ ผมควรแจ้งตำรวจให้จับคุณ” เขาขวางจักรยานของฉันไว้ ฉันใจหายวูบ แล้วค่อยสงบใจ ฉันคิดว่า “ฉันเป็นผู้ฝึกฝ่าหลุนต้าฝ่า” ฉันคิดอย่างรวดเร็ว แล้วพูดพร้อมกับถอยจักรยานว่า “อย่าทำอะไรโง่ ๆ เลย มันไม่ดีกับตัวคุณเอง อย่าขยับ” ฉันใช้พลังเหนือธรรมชาติทำให้เขาหยุดอยู่กับที่ “อ่านเอกสารนะ ฉันจะอธิบายให้คุณฟังครั้งหน้า” แล้วฉันก็ออกไป

ยางรถตำรวจระเบิด

เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อกว่าสิบปีที่แล้ว ฉันมักออกไปนอกบ้านหลังเที่ยงคืนเพื่อติดข้อความเกี่ยวกับต้าฝ่าในที่สาธารณะ ตอนแรกฉันใช้ชอล์ก ต่อมาฉันใช้สีสเปรย์

หลังจากพ่นข้อความได้ไม่กี่จุด ฉันสังเกตเห็นรถสีขาวคันหนึ่งขับตามฉันมาช้า ๆ ฉันฟาเจิ้งเนี่ยนในทันที แล้วขี่มอเตอร์ไซค์เข้าไปในซอย จากซอยนั้น ฉันมุ่งหน้าไปยังถนนใหญ่อีกสายหนึ่ง และหาที่พ่นข้อความอีกจุดหนึ่ง ขณะที่ฉันกลับมาที่รถมอเตอร์ไซค์ ฉันพบว่ารถสีขาวคันนั้นอยู่ข้างหลังฉันอีกครั้ง ฉันรีบกระโดดขึ้นมอเตอร์ไซค์และขับเข้าถนนเส้นเล็ก เลี้ยวเข้าถนนใหญ่อีกสายหนึ่ง

รถสีขาวคันนั้นมาอยู่ข้างหลังฉันอีกครั้ง ฉันพยายามสลัดรถคันนั้น คราวนี้ฉันเห็นว่าน้ำมันในถังรถมอเตอร์ไซค์ของฉันเกือบหมดแล้ว เครื่องยนต์จะดับภายในเวลาไม่เกิน 10 นาที ฉันรู้สึกกังวลมาก

ฉันขอให้ท่านอาจารย์ช่วย “ท่านอาจารย์ รถคันนั้นกำลังตามฉันมา ได้โปรดช่วยหยุดมันด้วย” ฉันรีบท่องบทร้อยกรองเวลาฟาเจิ้งเนี่ยน ทันใดนั้น ฉันก็ได้ยินเสียงระเบิดดังสองครั้ง ตามด้วยเสียงชนกัน ฉันคิดว่ารถสีขาวชนกับราวกั้นถนน รถมอเตอร์ไซค์ของฉันน้ำมันหมด ฉันจึงเดินไปที่ป้ายรถประจำทางและซ่อนตัวอยู่หลังป้าย ฉันได้ยินชายคนหนึ่งพูดทางโทรศัพท์ว่า “หัวหน้า ผมเกิดอุบัติเหตุ ยางระเบิดทั้งล้อหน้าและล้อหลังเลย”

ฉันรีบกลับบ้าน หน้าต่างบ้านของฉันอยู่ด้านถนนใหญ่ ฉันมองจากหน้าต่างเห็นรถยนต์คันหนึ่ง มีคนออกมาจากรถ 3-4 คน ฉันบอกพวกเขาเบา ๆ ว่า “ทำงานยุ่งไปก่อนนะ ตอนนี้ฉันต้องการพักผ่อน” ฉันนอนหลับจนถึงตีห้าในตอนเช้า ฉันออกไปดูที่เกิดเหตุ และเห็นว่าราวกั้นถนนถูกถอดออกแล้วและยังมีรอยครูดอยู่ ฉันนับได้ว่ารถชนราวกั้น 6 แถว และมันคงซ่อมไม่ได้” ฉันรู้สึกขอบพระคุณท่านอาจารย์อย่างใหญ่หลวงที่คุ้มครองฉัน !

มองคนตรงหน้าอย่างสงบ

ไม่กี่ปีก่อน ตอนที่ฉันแจกบัตรที่มีคิวอาร์โคดสำหรับสแกนเพื่ออ่านข้อมูลเกี่ยวกับต้าฝ่า ฉันให้บัตรใบหนึ่งกับชายหนุ่มคนหนึ่ง ครู่ต่อมาเขาก็กลับมา เขาดูไม่เป็นมิตร ฉันมองไปที่ตาของเขาแล้วพูดว่า “โปรดฟังฉันก่อน ฉันทำเช่นนี้เพื่อประโยชน์ของตัวคุณเอง” เขาพูดว่า “อย่าแจกของแบบนี้ มันอันตรายเกินไป ! อย่าแจกบนถนนใหญ่ ที่นี่มีพวกผมเยอะมาก”

จากประสบการณ์ของฉัน เราไม่ควรตื่นตระหนกเมื่อเผชิญกับเหตุการณ์เช่นนี้ ให้สงบสติอารมณ์และใช้ปัญญาจากฝ่า ใช้เจิ้งเนี่ยน ความไม่เห็นแก่ตัว และความคิดที่ดีของเรา เพื่อปลุกมโนธรรมของผู้คน ระงับความคิดที่ไม่ดีของพวกเขา และสิ่งนี้จะช่วยให้เราเอาชนะความยากลำบากได้

ขอบพระคุณท่านอาจารย์ !

(บทความนี้ได้รับการคัดเลือกสำหรับฝ่าฮุ่ยประเทศจีนบน Minghui.org ครั้งที่ 22)