(Minghui.org) กราบสวัสดีท่านอาจารย์ ! สวัสดีเพื่อนผู้ฝึก !
ผมติดตั้งจานรับสัญญาณดาวเทียมเพื่อให้ผู้คนรับสัญญาณสถานีโทรทัศน์ NTD ได้ การทำงานในโครงการนี้ตลอดหลายปีที่ผ่านมาเป็นโอกาสในการบำเพ็ญของผม
ในปี 2008 ดาวเทียม Eutelsat W5 ถูกปิดให้บริการ ผู้ฝึกที่ติดตั้งจานรับสัญญาณดาวเทียมให้ NTD ในขณะนั้นพูดว่า “ดูเหมือนว่า NTD จะต้องหยุดออกอากาศในประเทศจีนแล้ว” ผมจำได้ว่ารู้สึกเสียใจมากและไม่ได้พูดอะไร ผมคิดในใจว่า “ต่อให้มีเพียงคนเดียวที่ต้องการติดตั้งจานรับสัญญาณดาวเทียม ผมก็จะทำ” ด้วยความคิดเพียงหนึ่งเดียวนี้ ผมจึงทำงานในโครงการนี้มานานกว่า 20 ปีแล้ว นับตั้งแต่ Eutelsat W5 ถูกปิด Apstar-5 ถูกระงับสัญญาณและถูกปิด จนมาถึง JCSAT-2B ที่เราใช้อยู่ในปัจจุบัน
แม้ว่าเราได้ทุ่มเทเวลาและความพยายามไปมาก แต่จำนวนผู้ชม NTD ก็ยังไม่เป็นที่น่าพอใจ นอกจากการรบกวนของอิทธิพลเก่าแล้ว ยังมีปัญหาจากการบำเพ็ญของพวกเราเองด้วย เรายังคงมีความมั่นใจ เพราะเรารู้ว่าเราได้ก้าวหน้าอย่างมากโดยเริ่มจากศูนย์มาจนถึงวันนี้ จานรับสัญญาณดาวเทียมที่เราติดตั้งเปรียบเสมือนดวงดาวที่ส่องประกายความจริงไปทั่วประเทศจีนและทั่วโลก NTD ไม่ได้เป็นเพียงสื่อเท่านั้น แต่ยังเป็นแพลตฟอร์มในการอธิบายความจริงเกี่ยวกับการประทุษร้าย และช่วยท่านอาจารย์ช่วยเหลือผู้คนด้วย หลายคนเลิกดู CCTV ซึ่งเป็นกระบอกเสียงของปักกิ่ง แล้วหันมาดู NTD แทน คนหนึ่งบอกผมว่า “NTD เป็นสถานีโทรทัศน์ที่สะอาดบริสุทธิ์เพียงแห่งเดียว” อีกคนหนึ่งพูดว่า “ข่าวของ NTD เป็นข่าวจริง” ในโลกที่ศีลธรรมเสื่อมทรามนี้ การมีดินแดนบริสุทธิ์เช่นนี้นับเป็นพรอย่างหนึ่ง
ขจัดจิตยึดติดต่อชื่อเสียง
ผมเป็นวิศวกรและเคยช่วยงานบริหารในบริษัทแห่งหนึ่ง จากหน้าที่การงานของผม ทำให้ผมได้รู้จักเจ้าของธุรกิจมากมาย และช่วยให้พวกเขาหลายคนสร้างรายได้มหาศาล บางคนทำเงินได้ถึงหลายร้อยล้านหยวน ผมจึงเป็นที่รู้จักพอสมควรในวงการธุรกิจ ด้วยเหตุนี้ผมจึงรู้สึกเขินอายเมื่อเริ่มติดตั้งจานรับสัญญาณดาวเทียมใหม่ ๆ แต่ผมเชื่อว่าการทำงานนี้คุ้มค่า เพราะผมได้ช่วยท่านอาจารย์ช่วยเหลือผู้คน อีกทั้งผมเองก็ชอบงานที่ได้ลงมือทำด้วยตนเองด้วย
ผู้ฝึกคนหนึ่งเขียนในบทความแลกปเลี่ยนประสบการณ์ว่า “ต้าฝ่าต้องการให้ผมทำสิ่งใด ผมก็จะทำสิ่งนั้น” ผมรู้ว่าเขาไม่ได้พูดเกินจริง แต่คำพูดนี้สะท้อนถึงกระบวนการขจัดจิตยึดติดที่มั่นคงของเขา โครงการของต้าฝ่าหลายโครงการต้องอาศัยการประสานงานกันของผู้ฝึกเป็นกลุ่ม สำหรับงานของผม ผมทำงานคนเดียวเสมอ แบกถุงใบเล็กใบใหญ่ไปตามถนนในเมือง ตามชนบท และแม้แต่ในทุ่งรกร้าง ไม่มีชื่อเสียงและผลประโยชน์ส่วนตัว มีเพียงการบำเพ็ญ หลังจากทำงานนี้มาหลายปี บางครั้งผมก็รู้สึกโดดเดี่ยว จากเดิมที่ไม่อยากอยู่คนเดียว ผมก็เปลี่ยนมาเป็นไม่รู้สึกเหงาอีกต่อไป ผมเพียงต้องการทำสิ่งที่จำเป็นต้องทำ ระหว่างเดินทาง ผมจะร้องเพลงหรือไม่ก็ท่องฝ่า บางครั้งผมต้องทำงานท่ามกลางแสงแดดที่แผดเผา ฝนตกหนัก หิมะตกหนัก หรืออากาศหนาวเหน็บ ผมผ่านมาจนถึงวันนี้ได้ด้วยความคิดที่มีมาตั้งแต่แรกเริ่ม
เมื่อผมไปติดตั้งจานรับสัญญาณดาวเทียมที่บ้านของผู้ฝึกคนหนึ่งและได้พบลูกชายของเธอ ผมรู้สึกด้อยกว่า ลูกชายของเธอร่ำรวยมหาศาลจากธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ ภายนอกผมดูสงบ แต่ในใจกลับรู้สึกหวั่นไหว หลังจากค้นหาจากภายในตามที่ผู้ฝึกควรทำ ผมก็พบจิตยึดติดในอัตตาของตนเอง ผมบอกกับตัวเองว่า ในเมื่อเลือกที่จะบำเพ็ญแล้ว ชื่อเสียงในสังคมคนทั่วไปก็ไม่มีความหมายใด ๆ และผมไม่ควรมีจิตแข่งขัน ผมจึงปรับความคิดของตัวเองอย่างรวดเร็ว
ขจัดจิตยึดติดต่อผลประโยชน์ส่วนตัว
สถานะทางการเงินของผมย่ำแย่ลงเพราะการประทุษร้าย บางครั้งผมไม่มีเงินติดตัวแม้แต่หนึ่งหยวน ครั้งหนึ่งผมเดินทางไปติดตั้งจานรับสัญญาณดาวเทียมที่ชานเมือง กว่าจะทำเสร็จฟ้าก็มืดแล้ว ผมไม่มีเงินพอซื้อบัตรค่าโดยสารรถประจำทาง ผมต้องเดินกลับบ้านเป็นระยะทางประมาณ 3 ไมล์
หลังจากที่ผมทำมาได้ระยะหนึ่ง ก็มีคนมาขอให้ผมช่วยติดตั้งจานรับสัญญาณดาวเทียมมากขึ้น ครั้งหนึ่งผมช่วยติดตั้งให้ผู้ฝึกที่อาศัยอยู่ในอำเภอใกล้เคียง และบางครั้งต้องกลับไปปรับสัญญาณให้ ทำให้ผมรู้จักผู้คนในอำเภอนั้นมากขึ้น และมักเดินทางไปติดตั้งจานรับสัญญาณดาวเทียมที่นั่นบ่อย ๆ ช่วงแรกผมเก็บเฉพาะเงินค่าอุปกรณ์เท่าต้นทุนและค่าเดินทาง ต่อมาผมตระหนักว่าผู้ฝึกสูงวัยหลายคนมีฐานะการเงินไม่ค่อยดี เมื่อสถานะทางการเงินของผมค่อย ๆ ดีขึ้น ผมก็เลิกเก็บค่าเดินทาง หากพวกเขายืนกรานจะจ่าย ผมก็ปฏิเสธและบอกว่า “ผมถือว่ามาเที่ยว เงินเล็กน้อยแค่นี้จะเป็นอะไรไป”
นอกจากติดตั้งจานรับสัญญาณดาวเทียมสำหรับ NTD แล้ว ผมยังจัดทำปฏิทินตั้งโต๊ะหมิงฮุ่ยจำนวน 10,000 ชุดทุกปี ผมแจกปฏิทินให้ผู้ฝึกในอำเภอใกล้เคียงประมาณ 2,500 ชุด ตลอด 10 ปีที่ผ่านมา ผมแจกปฏิทินให้พวกเขาไปหลายพันชุด แต่ไม่เคยรับเงินจากพวกเขาเลย แม้พวกเขายืนกรานที่จะจ่ายก็ตาม
ปีหนึ่งขณะเดินทางกลับจากบ้านพ่อของผม ผมเห็นธนบัตรกองหนึ่งตกอยู่บนพื้นหน้าโรงพยาบาล ผมเดินผ่านไปเหมือนไม่เห็นเงินกองนั้น
ขจัดจิตยึดติดในอารมณ์ความรู้สึก
ในปี 2008 ผมเดินทางไปชนบทเพื่อช่วยผู้ฝึกคนหนึ่ง ตอนนั้นภรรยาของผมกำลังเข้ารับการรักษาโรคมะเร็งอยู่ที่โรงพยาบาล ผมจึงต้องพาลูกชายวัย 7 ขวบไปด้วย เมื่อไปถึงที่นั่น ผมมีเงินติดตัวไม่ถึง 10 หยวน ผมเก็บเงินส่วนหนึ่งไว้เป็นค่าโดยสารขากลับ และใช้เงิน 2 หยวนซื้อซาลาเปาให้ลูกชายกินเป็นอาหารเช้า เขาไม่ยอมกินและวิ่งหนีไปด้วยความโกรธ ผมตามไปแต่เขาก็หายไปแล้ว ผมตามหาอยู่พักหนึ่งก็นึกขึ้นได้ว่าผมไปไม่ทันนัดแล้ว ผมเชื่อว่าลูกชายของผมรู้จักทางดี และเชื่อว่าท่านอาจารย์จะคุ้มครองเขา ผมขอให้ท่านอาจารย์ช่วยให้เขากลับบ้านอย่างปลอดภัย แล้วผมก็ไปติดตั้งจานรับสัญญาณดาวเทียมที่บ้านของผู้ฝึก
ผมนั่งรถประจำทางกลับบ้าน และทันทีที่เปิดประตู ผมก็เห็นลูกชาย ผมรู้สึกโล่งอก ผมถามเขาว่าเกิดอะไรขึ้น เขาเล่าว่าเขาวิ่งไปไกลมากจนจำถนนไม่ได้ เขาร้องไห้และเดินต่อไปเรื่อย ๆ เมื่อเขาหยุดอยู่หน้าร้านค้าแห่งหนึ่ง ผู้หญิงคนหนึ่งถามว่าเขาหลงทางหรือเปล่า แล้วให้อาหารเขากิน และให้เงิน 10 หยวนไว้ซื้อบัตรค่าโดยสาร ผมพยายามตามหาร้านนั้นเพื่อขอบคุณผู้หญิงคนนั้น แต่ก็หาไม่พบ แม้จะมีผู้ฝึกในพื้นที่ช่วยหาด้วย
อีกครั้งหนึ่ง ผมไปช่วยผู้ฝึกคนหนึ่งในพื้นที่ภูเขาห่างไกล ฝนตก ๆ หยุด ๆ ติดต่อกันหลายวัน ผมจึงตัดสินใจทำงานท่ามกลางสายฝน ผมทำงาน 2 วัน 2 คืน เสื้อผ้าเปียกแล้วแห้ง แห้งแล้วเปียก สลับกันหลายครั้ง ครั้งนั้นเป็นประสบการณ์ที่ลำบากมาก
คนที่ไม่ได้ฝึกคนหนึ่งขอให้ผมช่วยติดตั้งจานรับสัญญาณดาวเทียม ในวันนัด สภาพอากาศเปลี่ยนแปลงและหิมะตกหนัก ผมลังเลและไม่อยากไป แต่สุดท้ายก็ไป เพราะรู้ว่าควรรักษาคำพูด ผมขี่จักรยานพร้อมเครื่องมือทั้งหมดออกเดินทางท่ามกลางหิมะที่ตกหนัก ระหว่างทางหิมะเริ่มเบาบางลง พอผมไปถึง หิมะก็หยุดตก เมื่อผมหยิบเครื่องมือออกมา ดวงอาทิตย์ก็โผล่ออกมา และกลายเป็นวันที่แดดออกท้องฟ้าแจ่มใส ผมรู้สึกขอบพระคุณท่านอาจารย์อย่างสุดซึ้ง
วันหนึ่งผมไปที่บ้านของผู้ฝึกคนหนึ่ง เขาบอกผมว่าเขาต้องไปบ้านพ่อของเขา และขอให้ผมเริ่มงานไปก่อนได้เลย ผมติดตั้งจานรับสัญญาณดาวเทียมบนหลังคาและตรวจดูให้แน่ใจว่ามีสัญญาณ จากนั้นผมลงมาข้างล่าง หยิบสายเคเบิลเส้นหนึ่งจากด้านนอกมาเสียบเข้ากับโทรทัศน์ของเขา แล้วเริ่มปรับสัญญาณ ตอนแรกภาพไม่ชัด แต่ในที่สุดผมก็ปรับจนใช้งานได้ เมื่อผมทำเสร็จ ผู้ฝึกคนนั้นก็กลับมาพอดี เขาบอกว่าผมหยิบสายเคเบิ้ลด้านนอกผิดเส้น แล้วยื่นเส้นที่ถูกต้องให้ผม ผมแทบไม่เชื่อ หากผมใช้สายเคเบิ้ลผิดเส้น เส้นนั้นก็จะไม่มีสัญญาณ นั่นหมายความว่าผมทำให้โทรทัศน์ใช้งานได้ ทั้งที่ไม่มีสัญญาณส่งเข้ามาเลย
การติดตั้งจานรับสัญญาณดาวเทียมทำให้ผมต้องอยู่นอกบ้านเป็นเวลานาน ผมตกรถโดยสารบ่อย ๆ แต่ปกติผมก็สามารถกลับบ้านได้ภายในวันเดียวกัน บางครั้งผมบังเอิญเจอแท็กซี่ที่กำลังวิ่งกลับไปยังเมืองของผม หรือเจอรถประจำทางที่มาช้ากว่ากำหนด หรือบังเอิญพบคนรู้จักที่ให้ผมติดรถกลับไปด้วย มีเหตุการณ์ที่ทำให้ผมได้กลับบ้านเสมอ ๆ ในฤดูหนาว ฟ้ามืดเร็ว และผมมักหารถประจำทางหรือแท็กซี่ไม่ได้จนถึง 3 หรือ 4 ทุ่ม ทุกครั้งผมขอความช่วยเหลือจากท่านอาจารย์ และผมก็กลับถึงบ้านอย่างปลอดภัยทุกครั้ง ปู่ของผู้ฝึกคนหนึ่งบอกเธอว่าผมมีกงเหนิง ที่จริงผมรู้ว่าท่านอาจารย์กำลังช่วยผมอยู่
ตลอดเวลา 20 กว่าปีที่ผ่านมา จำนวนผู้ชม NTD ก็ยังไม่แพร่หลาย ถึงกระนั้น ด้วยความช่วยเหลือของท่านอาจารย์ ตราบใดที่มีคนขอให้ติดตั้ง ผมก็ยินดีไปเสมอ ปีแล้วปีเล่า NTD ได้เผยแพร่ความจริงในพื้นที่ของผม และจานรับสัญญาณดาวเทียมเหล่านั้นก็เปรียบเสมือนดวงดาวที่ส่องประกายความจริง และปลุกให้ผู้คนตื่นรู้มากขึ้นเรื่อย ๆ
(บทความนี้ได้รับการคัดเลือกสำหรับฝ่าฮุ่ยประเทศจีนบน Minghui.org ครั้งที่ 23)
ลิขสิทธิ์ © 2023 Minghui.org. สงวนลิขสิทธิ์