(Minghui.org) กราบสวัสดีท่านอาจารย์ที่เคารพ ! สวัสดีเพื่อนผู้ฝึก !
ฉันเริ่มฝึกฝ่าหลุนต้าฝ่า (หรือที่รู้จักกันในชื่อฝ่าหลุนกง) ในปี 1996 ปัจจุบันฉันอายุ 81 ปี ฉันขอใช้โอกาสฝ่าฮุ่ยประเทศจีนบน Minghui.org ครั้งที่ 23 นี้ เพื่อรายงานประสบการณ์การบำเพ็ญของฉันต่อท่านอาจารย์และแบ่งปันกับเพื่อนผู้ฝึก
ค้นหาจากภายในเมื่อเกิดความขัดแย้งและปล่อยวางจิตยึดติดกับความรู้สึกว่าตัวเองผิดไม่ได้
ลูกสาวคนเล็กของฉันเคยสนับสนุนการบำเพ็ญของฉันอย่างเต็มที่ แต่ในช่วง 2 ปีที่ผ่านมา เธอเริ่มหาเรื่องฉันโดยไม่มีเหตุผลที่ชัดเจน ตอนนั้นฉันอาศัยอยู่กับลูกชายที่บริษัทของเขาซึ่งอยู่ในอำเภอ เช้าวันหนึ่ง ลูกสาวคนเล็กของฉันขับรถพาฉันและลูกชายของเธอไปทำความสะอาดบ้านของฉันในตำบล ทันทีที่เปิดประตู เธอได้กลิ่นอับและตำหนิฉันว่าไม่ดูแลบ้านให้สะอาด
ฉันอธิบายว่า “ที่มีกลิ่นแบบนี้เพราะไม่มีใครอยู่มาหลายเดือนแล้ว ประตูหน้าต่างก็ปิดไว้ตลอด”
ขณะที่ฉันออกไปหยิบของที่บ้านของเพื่อนบ้าน ฉันได้ยินหลานชายพูดว่า “แม่ เลิกบ่นยายได้แล้ว” สักครู่ต่อมาฉันได้ยินเสียงฟาดดัง ลูกสาวของฉันตีหลานที่ต้นขา
หลานชายรู้สึกเสียใจจึงไม่ยอมขึ้นรถเมื่อเราจะกลับในตอนเที่ยง ลูกสาวของฉันพูดว่า “ยายยังไม่โกรธเลย แล้วลูกจะโกรธทำไม !” ฉันจึงเกลี้ยกล่อมจนเขายอมขึ้นรถ
เรากลับไปกินอาหารกลางวันกับทุกคน ลูกสาวคนเล็กบ่นให้คนอื่น ๆ ฟังว่าฉันไม่ดูแลบ้านให้สะอาด
ฉันรู้สึกขุ่นเคืองจึงพูดว่า “แม่เข้ากับทุกคนได้ แม้แต่ยามเฝ้าประตูและแม่ครัว”
เธอพูดต่ออย่างโกรธ ๆ ว่า “ยกเว้นหนู !” แล้วขว้างชามข้าวลงพื้นจนแตกกระจาย
ทุกคนเงียบกริบ เธอเดินเข้าไปในห้องของเธอและหยิบเครื่องเล่น MP3 ที่ฉันให้หลานชายไว้ฟังเกี่ยวกับการอธิบายความจริงออกมา แล้วขว้างลงบนพื้น เธอยังไม่หายโกรธ เธอจึงหยิบเครื่องเล่นขึ้นมาแล้วขว้างลงพื้นอีก 2 ครั้ง พร้อมกับตะโกนว่า “แม่พยายามให้ลูกหนูฝึก ! หนูจะไปแจ้งความ !”
ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้จะไปแจ้งความจริง ๆ แต่ฉันก็ไม่พอใจ ฉันลุกขึ้น คว้าแขนของเธอ และพูดว่า “ไปสิ ไปแจ้งความเลย !” เธอไม่ขยับและไม่พูดอะไรอีก
วันต่อมาเป็นวันแม่ และฉันจัดกลุ่มศึกษาฝ่าที่บ้าน ลูกสาวคนเล็กยื่นเงิน 600 หยวนให้ฉัน แล้วพูดว่า “นี่เป็นค่าชดเชยเครื่องเล่น MP3”
ฉันพูดว่า “เครื่องเล่นราคาไม่แพง แต่การกระทำของลูกไม่เคารพท่านอาจารย์อย่างมาก ขอให้ลูกขอโทษท่านอาจารย์ด้วย”
เธอยืนต่อหน้าภาพถ่ายของท่านอาจารย์ต่อหน้าผู้ฝึกทุกคน และพูดว่า “ท่านอาจารย์ หนูผิดไปแล้ว โปรดยกโทษให้หนูด้วย”
ฉันค้นหาจากภายใน เมื่อเปรียบเทียบกับพี่สาวของฉันที่อาศัยอยู่ในตำบลเดียวกัน บ้านของฉันสะอาดและเป็นระเบียบกว่าอยู่ตลอด แม้แต่เพื่อนบ้านของฉันก็ชมฉันบ่อย ๆ ว่าฉันดูแลบ้านสะอาด ฉันเคยชินกับคำชมของพวกเขาและรู้สึกดีกับตัวเอง
ฉันตระหนักว่าท่านอาจารย์ใช้การกระทำของลูกสาวคนเล็กของฉันเพื่อชี้ให้ฉันเห็นจิตยึดติดที่อยากให้คนชม และทนไม่ได้เมื่อรู้สึกว่าตัวเองผิด
ฉันตั้งใจปล่อยวางจิตยึดติดเหล่านี้ ดังนั้นฉันจึงฟาเจิ้งเนี่ยนเพื่อกำจัดมัน ฉันรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าซินซิ่งของฉันได้ยกระดับ
เรื่อง “คนมารับประทานอาหารเพิ่ม”
วันหนึ่ง แม่ครัวของบริษัทของลูกชายบอกฉันว่า “มีคนมารับประทานอาหารเพิ่มทุกวันเลย” เธอหมายถึงคนที่มารับประทานอาหารโดยไม่ได้แจ้งล่วงหน้า เช่น คนในครอบครัวของพนักงาน ซึ่งไม่ได้รวมอยู่ในรายชื่อของคนที่จัดเตรียมอาหารไว้ให้ ทำให้จำนวนผู้รับประทานอาหารโดยรวมในแต่ละวันไม่แน่นอนและทำให้ครัวจัดการอาหารได้ยาก
ต่อมาไม่นาน ลูกสะใภ้ของฉันกลับมาจากเซินเจิ้นเพื่อรับช่วงดูแลธุรกิจใหม่ของบริษัท ระหว่างเตรียมอาหารเย็น เธอถามฉันว่า “แต่ละวันจัดเตรียมอาหารให้สำหรับกี่คน”
ฉันตอบว่า “ปกติมี 13 คน บวกกับคนที่มาเพิ่ม”
ลูกสาวคนเล็กได้ยินบทสนทนานี้และรู้สึกเสียใจ เพราะเธอคิดว่าฉันพูดถึงครอบครัวของเธอ 3 คนว่าเป็น “คนที่มาเพิ่ม” หลังจากลูกสะใภ้ของฉันออกไป เธอพูดว่า “แม่พูดมากเกินไป แม่บอกเธอทุกเรื่องเลย”
ฉันตระหนักว่าสถานการณ์นี้เป็นการทดสอบซินซิ่งของฉัน และฉันไม่ควรโต้เถียงกับเธอ ฉันกลับเข้าห้องอย่างสงบเพื่อฟาเจิ้งเนี่ยน เพื่อกำจัดองค์ประกอบชั่วร้ายทั้งหมดที่พยายามรบกวนสภาพแวดล้อมการบำเพ็ญของฉัน หลังจากนั้นฉันก็ศึกษาฝ่า
หลังจากศึกษาฝ่า ฉันไปหาสามีของลูกสาวคนเล็กเพื่อปรับความเข้าใจผิด ตอนแรกเขามีสีหน้าเรียบเฉยเมื่อเห็นฉัน ฉันอธิบายให้เขาฟังต่อหน้าลูกสาวคนเล็กว่าที่ฉันพูดว่า “คนที่มาเพิ่ม” นั้นหมายถึงอะไร
ลูกเขยของฉันเข้าใจและบอกฉันว่า “ถ้าเธอ [หมายถึงลูกสะใภ้ของฉัน] ถามเรื่องนี้ แม่ก็ควรบอกเธออยู่แล้ว แต่ถ้าเธอไม่ได้ถาม ก็ไม่จำเป็นต้องบอก”
จากนั้นเขาก็อธิบายกับลูกสาวคนเล็กของฉันว่า “แม่ของเราบอกพี่สะใภ้เพราะพี่สะใภ้ถามเรื่องนี้”
เพราะฉันจัดการเรื่องนี้ด้วยเหตุผลและความเมตตาตามที่ฝ่าชี้นำ จึงหลีกเลี่ยงความขัดแย้งในครอบครัวที่อาจเกิดขึ้นได้
ฉันค้นหาจากภายในและตระหนักว่าฉันควรใส่ใจกับบำเพ็ญวาจาให้มากกว่านี้ ฉันไม่ควรพูดอย่างไม่ระมัดระวังเหมือนคนทั่วไป เพราะคำว่า “คนที่มาเพิ่ม” อาจทำให้คนอื่นรู้สึกเสียใจและอับอายได้
ฉันเตือนตัวเองให้ระมัดระวังมากขึ้นในอนาคต และปฏิบัติตามคำสอนของท่านอาจารย์ที่ว่า “...พกพาอุดมการณ์อันสูงส่ง อีกทั้งใส่ใจในรายละเอียด” (“ผู้มีบุญญาธิการสูงส่ง” สิ่งสำคัญต่อการพัฒนา)
ประพฤติตนให้ดี
ทุกวัน ฉันอ่านจ้วนฝ่าหลุน 2 บท ฟาเจิ้งเนี่ยน 4 ครั้งตรงเวลา และมองหาโอกาสอธิบายความจริง และชักชวนผู้คนให้ลาออกจากพรรคคอมมิวนิสต์จีนและองค์กรในเครือ
ในฤดูหนาวเมื่อ 4 ปีก่อน ฉันซื้อขาหมูมาทำอาหารให้ทุกคน วันแรกฉันซื้อขาหมูมา 20 หยวน และทำได้เต็มหม้อ วันต่อมาฉันซื้ออีก 20 หยวน แต่ครั้งนี้ได้มามากกว่าเมื่อวานมาก ฉันรู้ว่าคนขายให้มาเกินราคา 20 หยวน ฉันจึงกลับไปจ่ายเงินส่วนต่าง
ฉันอธิบายสถานการณ์และถามว่า “ขาหมู 3 ขาราคาเท่าไร” เขาชั่งแล้วบอกว่าราคา 40 หยวน ฉันบอกเขาว่า “เมื่อสักครู่ฉันซื้อไป 3 ขา แต่คุณคิดเงินแค่ 20 หยวน นี่คือเงินที่ขาดอีก 20 หยวน”
แคชเชียร์คนใหม่เป็นหลานสาวของคนขาย คนขายไม่อยากให้เธอเสียหน้าจึงพูดว่า “แคชเชียร์คนใหม่ทำผิดพลาดบ้างก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้” คนขายได้เรียนรู้เกี่ยวกับต้าฝ่าและลาออกจากพรรคคอมมิวนิสต์จีนและองค์กรในเครือแล้ว เขายังเคารพต้าฝ่าอย่างมากด้วย
เผชิญการคุกคามด้วยเจิ้งเนี่ยน
สำนักงานคณะกรรมการชุมชนตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามถนนกับบริษัทของลูกชายของฉัน วันหนึ่ง เจ้าหน้าที่กลุ่มหนึ่งมาที่บริษัทของลูกชายและพยายามถ่ายรูปฉัน ลูกชายบอกฉันเรื่องนี้ ฉันจึงลงไปพบพวกเขาที่ลานด้านล่าง ฉันพูดว่า “อย่าถ่ายรูปฉัน”
พวกเขายิ้มและพูดว่า “คุณดูสุขภาพดีและแข็งแรงมาก !” แล้วก็เริ่มถ่ายรูปฉันขณะพูดไปด้วย
ฉันตะโกนบอกหลานชายว่า “เร็วเข้า ! เอาโทรศัพท์มาถ่ายรูปพวกเขาหน่อย !”
พวกเขารีบหันหลังและเริ่มเดินออกไป ฉันพูดกับพวกเขาว่า “หวังว่าพวกคุณจะไม่กลับมาอีก”
ผู้ช่วยตำรวจคนหนึ่งหันกลับมาตอบว่า “พวกเราทุกคนรู้ว่าฝ่าหลุนต้าฝ่าดี ความเมตตาและสุขภาพที่ดีของคุณเป็นเครื่องพิสูจน์อยู่แล้ว แต่เราต้องทำหน้าที่ของเรา ซึ่งก็คือมาดูแลคุณเดือนละครั้ง”
ฉันรู้ว่าสิ่งที่พวกเขาเรียกว่า “ดูแล” แท้จริงแล้วคือการคุกคามรูปแบบหนึ่ง ทุกวันฉันฟาเจิ้งเนี่ยนเพื่อป้องกันไม่ให้เจ้าหน้าที่คณะกรรมการชุมชนใช้ลูก ๆ ของฉันมารบกวนการบำเพ็ญของฉัน ฉันยังตั้งใจไว้ว่าหากพวกเขามาอีก ฉันจะชักชวนให้พวกเขาลาออกจากพรรคคอมมิวนิสต์จีนและองค์กรในเครือ พวกเขาไม่ได้กลับมาหลายเดือนแล้ว
ฉันไปที่สำนักงานคณะกรรมการชุมชนเพื่อขอรับบัตรโดยสารขนส่งสาธารณะสำหรับผู้สูงอายุ หญิงสาวหลายคนกำลังเตรียมการแสดงระบำพัดอยู่ที่ลาน หนึ่งในนั้นเดินมาทักทายฉัน เธอเป็นเจ้าหน้าที่ชุมชนที่เคยมาเยี่ยมบ้านฉันสองสามครั้ง
ระหว่างพูดคุยกัน ฉันโน้มตัวเข้าไปกระซิบข้างหูเธอว่า “ถ้าคุณตกลง ก็แค่คิดในใจว่าคุณไม่อยากเป็นส่วนหนึ่งของพรรคคอมมิวนิสต์จีนอีกต่อไป ฉันจะช่วยคุณลาออกจากพรรค สันนิบาตเยาวชน และนักบุกเบิกรุ่นเยาว์ ทำแบบนี้คุณก็จะหลีกเลี่ยงภัยพิบัติและปลอดภัย”
เธอตอบว่า “ตกลง”
บริษัทของลูกชายมีแม่บ้านทำความสะอาดคนหนึ่งที่มาจากเมืองอื่น วันหนึ่งลูกสาว 2 คนของเธอซึ่งอยู่ในวัยเรียนชั้นประถมมาเยี่ยมเธอ ฉันช่วยให้ทั้ง 2 คนลาออกจากนักบุกเบิกรุ่นเยาว์ด้วย
ช่วยเหลือผู้คนระหว่างวันลาพักผ่อนที่หนานชาง
พ่อแม่ของลูกสะใภ้ของฉันอาศัยอยู่ในเมืองหนานชาง ฉันเคยไปเยี่ยมพวกเขาและพยายามชักชวนแม่ของเธอให้ลาออกจากพรรคคอมมิวนิสต์จีนและองค์กรในเครือ แต่แม่ของเธอไม่ยอมลาออก ลูกชายของฉันพาน้องชายของภรรยาและภรรยาของเขามาหาฉัน และขอให้ฉันช่วยให้พวกเขาลาออก และทั้งคู่ก็ตกลง
ในเดือนกันยายนปีที่แล้ว ภรรยาของน้องชายของลูกสะใภ้ของฉันได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งเต้านม และเธอได้รับแจ้งว่าเธอจะมีชีวิตอยู่ได้อีกเพียง 3 เดือน เธอได้รับเคมีบำบัดใหญ่ 4 ครั้งและย่อยอีก 8 ครั้ง ฤดูใบไม้ผลิปีนี้ ฉันกับลูกสาวคนเล็กไปเยี่ยมเธอ เธอกำลังฟื้นตัวและดูดีขึ้นเล็กน้อย
ฉันให้เครื่องรางแก่เธอ และเธอสวมไว้ที่คออย่างมีความสุข ลูกสะใภ้ของฉันพูดอย่างจริงใจว่า “แม่ของฉัน [หมายถึงฉัน] มาที่นี่เพื่อช่วยเหลือผู้คน” เธอยิ้มอย่างมีความหวัง
ฉันพักอยู่ที่บ้านของลูกสาวคนโตในหนานชาง 2 วัน ในช่วง 2 วันนั้น ท่านอาจารย์จัดวางโอกาสให้ฉันได้ช่วยเหลือผู้อื่น
ลูกเขยคนโตกำลังจะพาครอบครัวไปรับประทานอาหารเย็นนอกบ้าน และรอหลานชายของฉันกับฉันอยู่ที่โรงจอดรถใต้ดิน ฉันทิ้งโทรศัพท์มือถือไว้เพราะฉันตั้งใจจะไปอธิบายความจริงให้ผู้คน บังเอิญฉันขึ้นลิฟต์ก่อนหลานชาย และออกจากลิฟต์ผิดชั้น
ฉันอยากไปหาพวกเขาที่สี่แยกใกล้ ๆ จึงออกจากอาคารและเดินไปที่ประตูเข้าหมู่บ้าน ฉันไม่มีบัตรผ่าน จึงขอให้นักเรียนคนหนึ่งช่วย และฉันช่วยให้เขาลาออกจากนักบุกเบิกรุ่นเยาว์
ฉันไม่พบครอบครัวของลูกสาวที่สี่แยก ฉันจึงตัดสินใจกลับไปรอที่อาคารที่พักจนกว่าพวกเขาจะมาพบฉัน ที่ประตูเข้าหมู่บ้าน ฉันขอให้นักเรียนอีกคนหนึ่งช่วย และฉันได้ช่วยให้เขาลาออกจากนักบุกเบิกรุ่นเยาว์ด้วยเช่นกัน
ฉันรออยู่ที่หน้าอาคาร ลูกเขยและหลานชายของฉันเจอฉันด้วยความช่วยเหลือจากสำนักงานรักษาความปลอดภัยของอาคาร ซึ่งใช้กล้องวงจรปิดค้นหาตำแหน่งของฉัน สุดท้ายเราก็ไปรับประทานอาหารเย็นด้วยกัน
คว้าโอกาสช่วยเหลือผู้คนระหว่างท่องเที่ยวที่เมืองเยว่หยาง
ในวันเกิดของฉันเมื่อเดือนพฤษภาคมปีนี้ ลูก ๆ พาฉันไปเที่ยวพักผ่อนที่เมืองเยว่หยาง มณฑลหูหนาน ระหว่างอยู่ที่นั่น ลูกชายของฉันพาฉันไปร้านขายสินค้าหรูเพื่อซื้อถ้วยเงินราคา 1,000 หยวนเป็นของขวัญวันเกิดให้ฉัน แม้ฉันจะปฏิเสธอย่างสุภาพ แต่เขาก็ยืนกรานและซื้อมา 3 ใบ
ขณะที่เรากำลังจะออกจากร้าน เจ้าของร้านเดินมาส่งเราและแนะนำสถานที่ท่องเที่ยวในเมืองให้พวกเรา ฉันถือโอกาสช่วยให้เธอลาออกจากสันนิบาตเยาวชนและนักบุกเบิกรุ่นเยาว์
ลูก ๆ ของฉันก็ช่วยให้ผู้คนลาออกจากองค์กรทั้งสามด้วย ตัวอย่างเช่น ปีนี้ลูกสาวคนโตไปอยู่ที่มณฑลกุ้ยโจว 9 เดือน เมื่อเธอกลับมา เธอนำรายชื่อของผู้ที่ลาออกจากพรรคคอมมิวนิสต์จีน 9 คนมาให้ฉัน
ตลอดเส้นทางการบำเพ็ญของฉัน ฉันได้สัมผัสถึงความยิ่งใหญ่และความมหัศจรรย์ของการฝึกฝ่าหลุนต้าฝ่า ฉันจะปฏิบัติตามคำสอนของท่านอาจารย์ บำเพ็ญตนเองให้ดี ช่วยเหลือสรรพชีวิตให้มากขึ้น และติดตามท่านอาจารย์กลับบ้าน
ขอบพระคุณท่านอาจารย์สำหรับการช่วยเหลือด้วยความเมตตา !
ขอบคุณเพื่อนผู้ฝึก !
(บทความนี้ได้รับการคัดเลือกสำหรับฝ่าฮุ่ยประเทศจีนบน Minghui.org ครั้งที่ 23)
ลิขสิทธิ์ © 2023 Minghui.org. สงวนลิขสิทธิ์