ก้าวข้ามอุปสรรคด้วยความเชื่อมั่นขณะช่วยงานเสินยวิ่น

(Minghui.org) กราบสวัสดีท่านอาจารย์ที่เคารพ สวัสดีเพื่อนผู้ฝึก

ผมยินดีที่ได้เขียนเกี่ยวกับประสบการณ์การบำเพ็ญของผม ที่ผ่านมาผมได้รับประโยชน์อย่างมากจากการฟังคนอื่นพูดถึงประสบการณ์ของพวกเขาในการประชุมฝ่าหลุนต้าฝ่าของยุโรปครั้งก่อน ๆ บางครั้งผมซาบซึ้งจนน้ำตาไหล แต่ผมรู้สึกมาตลอดว่าตัวเองไม่มีเรื่องน่าสนใจอะไรจะพูด จนกระทั่งผมค้นหาจากภายในและตระหนักว่า นี่เป็นทัศนคติที่เห็นแก่ตัวมาก และสอดคล้องอย่างยิ่งกับมุมมองต่อชีวิตแบบเห็นแก่ตัวของผม

ผมรู้จักฝ่าหลุนต้าฝ่าครั้งแรกราวปี 2005 จากเพื่อนที่พักอาศัยอยู่ในบ้านเดียวกัน แฟนสาวของผมในขณะนั้น (ซึ่งปัจจุบันคือภรรยาของผม) สนใจทันทีและเริ่มฝึก ผมใช้เวลาหลายปี แต่ในที่สุดในวันแต่งงานของเรา คือวันที่ 10 มิถุนายน 2012 ผมบอกภรรยาว่าผมอยากอ่านจ้วนฝ่าหลุนกับเธอ

นับจากวันนั้น ชีวิตของผมก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ภายในเวลาไม่กี่เดือน ผมเลิกนิสัยที่ไม่ดีและอบายมุขต่าง ๆ ได้ ประโยชน์ที่ผมได้รับจากการศึกษาฝ่าปรากฏชัดในด้านจิตใจมากกว่าด้านร่างกาย เพราะผมมีสุขภาพแข็งแรงมาตลอด

ผมเริ่มพิจารณาพฤติกรรมหลายอย่างของตัวเองจากมุมมองที่ต่างออกไป ซึ่งผมเคยมองว่าเป็นเรื่องปกติ หรือกระทั่งมองว่ามีคุณธรรม เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ผมรู้สึกว่าได้พบการนำทางชีวิตที่ล้ำค่า ผมเป็นคนที่สนใจเรื่องจิตวิญญาณมาตลอด แต่ก็เชื่อว่าไม่มีหนทางใดที่ใช้ได้กับทุกคน ศาสนาส่วนใหญ่ที่คนหมู่มากนับถือกัน สุดท้ายก็ถูกออกแบบมาสำหรับคนหมู่มาก ศาสนาเหล่านี้จึงไม่มีทางชี้นำผมและความรู้สึกภายในของผมได้

ในช่วงแรก ผมรู้สึกว่าจ้วนฝ่าหลุนอ่านยาก แต่ภรรยาของผมคอยให้กำลังใจให้ผมเพียรพยายามต่อไป หลังจากผ่านไปไม่กี่สัปดาห์ ผมก็ตระหนักว่าสิ่งที่เหนี่ยวรั้งผมไว้คือสสารสีดำชั้นหนึ่งที่สะสมมาตลอดหลายปีจากการใช้ชีวิตในสังคมคนธรรมดา เมื่อผมก้าวข้ามอุปสรรคนี้ได้ ผมก็พบกับความสงบสุขอย่างเหลือเชื่อและความรู้สึกสมบูรณ์ครบถ้วนอยู่ภายในขณะที่ผมอ่านหนังสือ

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ผมเข้าร่วมกิจกรรมต่าง ๆ เพื่อบอกผู้คนเกี่ยวกับฝ่าหลุนต้าฝ่า เรื่องนี้ในช่วงแรกก็ไม่ใช่ง่ายเช่นกัน เพราะผมไม่ค่อยรู้ว่าควรพูดอะไร และผมกลัวว่าจะพูดผิด พูดสิ่งที่อาจทำให้ผู้คนถอยห่างจากต้าฝ่า การอ่านหนังสือและคำสอนของท่านอาจารย์อย่างสม่ำเสมอทำให้ผมตระหนักว่า โอกาสในการยกระดับซินซิ่งนี้มีค่าเพียงใด ท่านอาจารย์ขอให้เราช่วยท่านในการช่วยเหลือสรรพชีวิต และนี่คือภารกิจอันล้ำค่าสำหรับผู้ฝึกทุกคน

การบำเพ็ญในโครงการเสินยวิ่น

ครั้งแรกที่ผมดูเสินยวิ่น ผมยังไม่ได้เริ่มฝึก ตอนนั้นเสินยวิ่นมีกำหนดการแสดง 2 รอบที่เมืองฟลอเรนซ์ ซึ่งเป็นเมืองที่เราอาศัยอยู่ และภรรยาของผมช่วยงานโพรโมตเสินยวิ่น ผมจำได้ว่าบัตรจำหน่ายได้ไม่หมด ผมจำภาพภรรยาน้ำตาไหลได้ และการแสดงนั้นเป็นประสบการณ์ที่เหลือเชื่อสำหรับผม ระหว่างการแสดง ผมรู้สึกเหมือนถูกพาไปยังดินแดนอันไกลโพ้นเพื่อค้นพบอดีตและอารยธรรมอันรุ่งโรจน์

หลายปีต่อมา มิลานซึ่งเป็นหนึ่งในเมืองใหญ่ที่สุดของเรา เป็นเมืองเดียวในอิตาลีที่จัดการแสดงเสินยวิ่น เหตุผลที่เลือกเมืองนี้คือ คนที่นั่นน่าจะชื่นชมการแสดงประเภทนี้มากกว่า ผมช่วยในส่วนงานโพรโมต

ผมจำความยากลำบากที่เราเผชิญในการจำหน่ายบัตรและทำให้โรงละครมีผู้ชมเต็มตลอดการแสดง 3 วันได้ ตอนนั้นผมยังเป็นผู้ฝึกใหม่อยู่ แต่ผมยังจำพฤติกรรมของผู้ฝึกบางคนได้ ความทรงจำเหล่านั้นช่วยผมในเวลาต่อมาเมื่อผมเข้าไปมีส่วนร่วมในงานโพรโมตมากขึ้น

ผมเริ่มเข้าร่วมอย่างจริงจังครั้งแรกในปี 2015 และผมจำความยากลำบากตั้งแต่เริ่มต้นได้อย่างชัดเจน ตอนนั้นลูกสาวของเราเพิ่งจะอายุ 1 ขวบกว่า ในเวลานั้นผมยังไม่เข้าใจความมุ่งมั่นของภรรยาอย่างถ่องแท้ และรู้สึกว่าเธอละเลยหน้าที่ของการเป็นแม่ โดยส่วนตัวแล้ว การสวมชุดสูทสากลเป็นเรื่องที่ผมต้องฝืนใจมาก ผมหลีกเลี่ยงการสวมเสื้อผ้าที่เป็นทางการมาตลอดชีวิต แต่ตอนนี้ผมจำเป็นต้องสวมชุดสูทเพื่อแนะนำการแสดงให้แก่โรงละครและในงานของบริษัทต่าง ๆ โชคดีที่การอ่านฝ่าร่วมกับผู้ฝึกอื่นช่วยผมได้มาก ภายในระยะเวลาสั้น ๆ ผมก็สามารถเอาชนะความกลัวที่จะเสียหน้าและก้าวข้ามความรู้สึกว่าไม่ยุติธรรมได้

ครั้งหนึ่งผมอยู่ในทีมรักษาความปลอดภัยในการแสดงรอบหนึ่งที่มิลาน มีคนบอกผมว่าคณะต้องการคนที่พูดภาษาอังกฤษได้อย่างเร่งด่วน แล้วรีบพาผมไปหลังเวที การแสดงกำลังจะเริ่มขึ้น ข้างในมืดสนิท มีเพียงไฟสีน้ำเงินไม่กี่ดวงและไฟสีแดงดวงเดียว มีคนรีบบอกผมว่าต้องทำอะไร ซึ่งเป็นงานที่ "ง่ายมาก" คือถือผ้าม่านประดับกลางเวทีด้านหลังม่านหน้าเวที เพื่อป้องกันไม่ให้ควันลอยผ่านช่องเปิดตรงกลาง ซึ่งจะทำให้ผู้ชมหมดความตื่นเต้นประหลาดใจ ดูเหมือนเป็นงานง่าย ๆ ยกเว้นผมต้องยืนอยู่กลางเวที โดยมีนักเต้นกำลังฟาเจิ้งเนี่ยนอยู่ด้านหลังของผมก่อนม่านจะเปิดขึ้น ส่วนด้านหน้าของผมมีผู้ชมหลายร้อยคนกำลังพูดคุยกันขณะทยอยเข้าที่นั่งของพวกเขา เมื่อเสียงฆ้องของวงออร์เคสตราดังขึ้น ผมต้องปล่อยผ้าม่านลงบนพื้นแล้วรีบวิ่งผ่านควันไปยังด้านข้างเวทีให้เร็วที่สุด หัวใจของผมเต้นแรงและขาสั่น แต่ผมก็สัมผัสได้ถึงพลังอันยิ่งใหญ่ที่คอยค้ำจุนผมอยู่ ซึ่งเป็นพลังเดียวกับที่ผมรับรู้ได้อย่างดีในหลายปีต่อมา

หลายปีผ่านไป ผมยังคงเข้าร่วมโครงการนี้ และต้องรับมือกับจิตยึดติดของผมเกี่ยวกับความสะดวกสบาย ความกลัวเสียหน้า และผลประโยชน์ส่วนตัวอย่างต่อเนื่อง

ในปี 2018 ผมได้รับโอกาสให้ทำงานหลังเวทีที่ฟลอเรนซ์ซึ่งเป็นบ้านเกิดของผม ผมรู้ว่าข้อเสนอนี้หมายความว่าผมควรทำ ผมตระหนักว่ายิ่งงานดูน่าหวาดหวั่นมากเท่าไร ประโยชน์ที่ได้รับจากการทำงานนั้นก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น ผมตระหนักว่าควรยินดีรับทุกโอกาส

มีอีก 2 เรื่องที่ชัดเจนขึ้นสำหรับผม เรื่องแรกคือ เมื่อเราได้รับมอบหมายงาน เราอาจไม่เข้าใจความสมเหตุสมผลของมันได้ทันทีเสมอไป ผมแทบไม่เคยเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นได้ในทันที แต่ทุกอย่างจะกระจ่างชัดเมื่อถึงตอนจบ ผมมักทำผิดพลาดจากการใช้แนวคิดของคนธรรมดามาจัดการเรื่องต่าง ๆ และมันไม่เคยได้ผล ท่านอาจารย์กำลังนำทางเราอยู่ เราเพียงต้องขยันหมั่นเพียร และปฏิบัติตนให้สอดคล้องกับหลักการของความจริง-ความเมตตา-ความอดทน บทเรียนที่ 2 ที่ผมได้เรียนรู้คือ ผมไม่สามารถวางแผนทุกอย่างล่วงหน้าได้ วิธีการที่ดีที่สุดในการเตรียมรับความเปลี่ยนแปลงคือ เปิดใจให้กว้าง จำไว้ว่าไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ และทุ่มเทใจให้กับมัน

ในปี 2018 ผมทุ่มเทตัวเองในการช่วยงานหลังเวทีของเสินยวิ่นโดยไม่รู้ว่าจะต้องเจอกับอะไรบ้าง หลังจากเหตุการณ์ผ่านไปแล้วผมจึงเข้าใจว่า สิ่งที่ช่วยผมได้มากที่สุดในช่วงเวลาที่ท้าทายเหล่านั้นคือ ความเมตตาเป็นพิเศษของทีมงานฝ่ายผลิต แม้พวกเขาจะต้องทำงานตามตารางเวลาที่กระชั้นชิดในโรงละครที่ไม่เอื้ออำนวยให้กับความต้องการของการแสดงอย่างครบถ้วน และต้องเผชิญกับอุปสรรคนานัปการ พวกเขาก็ยังคงสงบและหาทางออกได้เสมอ

ประสบการณ์นั้นยังคงสร้างผลกระทบทางจิตใจให้ผมอย่างมาก ในความฝันหลายคืนหลังจากนั้น ผมได้ยินเสียงตะโกนเรียกชื่อผมหลายร้อยครั้งด้วยสำเนียงอเมริกัน มันเป็นช่วงเวลา 24 ชั่วโมงที่มีความกดดันมหาศาลในความพยายามประสานงานทุกอย่างด้วยภาษาต่างประเทศที่เต็มไปด้วยศัพท์เทคนิคที่ผมไม่เข้าใจ ขณะเดียวกันก็ต้องจัดการงานอื่น ๆ อีกมากมายที่เกี่ยวข้องกับการแสดง เช่น การขนของลง การติดตั้ง การซ้อม การรื้อถอน และการขนของขึ้นรถ คืนก่อนการแสดงผมนอนไม่หลับ และเมื่อได้ล้มตัวลงนอนบนเตียงหลังจากนั้น 48 ชั่วโมง ผมทรุดหลับด้วยความเหนื่อยอ่อนจนหมดแรงและมีความสุข ผมรู้ว่าผมทุ่มเทสุดกำลังแล้ว ความยากลำบากที่ผมเผชิญเกิดจากการต่อสู้กับจิตยึดติดของตัวเอง จิตยึดติดที่ถูกขัดเกลาออกไปยิ่งกว่าตัวผมเสียอีก

นับตั้งแต่นั้นมา ผมก็สนับสนุนการแสดงของเสินยวิ่นหลายรอบทั่วอิตาลี ศัพท์เทคนิคที่เคยไม่เข้าใจค่อย ๆ กลายเป็นคำที่คุ้นเคย จนผมเข้าใจความหมายของศัพท์เหล่านี้ได้อย่างถ่องแท้และใช้เป็น ผมได้เรียนรู้มากมาย และได้รับเกียรติให้ทำงานในโรงละครที่มีชื่อเสียงที่สุดบางแห่งของอิตาลี ได้มีส่วนช่วยให้การแสดงประสบความสำเร็จแม้จะเป็นเพียงส่วนเล็ก ๆ และได้ช่วยเหลือผู้คนหลายหมื่นคน

ผมชอบทำงานฝีมือมาตลอด ตำแหน่งนี้จึงเหมาะกับผมโดยธรรมชาติ ผมไม่เคยตระหนักถึงเรื่องนี้มาก่อน แต่มันชัดเจนขึ้น ผมเติบโตมาในครอบครัวช่างไม้ ผมกับพี่ชายเรียนรู้วิธีสร้างโครงสร้างไม้และสิ่งอื่น ๆ โดยการดูปู่กับย่าและพ่อทำมาตั้งแต่เด็ก ต่อมาผมใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศช่วงหนึ่ง ซึ่งทำให้ผมได้ทักษะภาษาอังกฤษที่จำเป็นต่อการสื่อสารกับคณะเสินยวิ่น ทุกอย่างลงตัวบนเส้นทางที่ถูกลิขิตไว้นี้ หลังจากที่ผมตอบรับว่า "ได้"

จนถึงทุกวันนี้ เสินยวิ่นยังคงเป็นโอกาสที่ไม่น่าเชื่อสำหรับผมในการบำเพ็ญและการเติบโตของผม เสินยวิ่นไม่เพียงทำให้จิตยึดติดของผมปรากฏออกมา แต่ยังมอบโอกาสที่ยิ่งใหญ่ให้ผมได้ทำตามคำปฏิญาณในโบราณกาลว่าจะช่วยท่านอาจารย์ วันนี้เมื่อมองย้อนกลับไปด้วยความเมตตา ดูทุกครั้งที่ผมเคยบ่นในช่วงปีแรก ๆ ช่วงเวลาเหล่านั้นเผยให้เห็นความหยิ่งยโสและความเห็นแก่ตัวของผม ผมจำได้ว่าเคยโกรธเพราะกินไม่พอหรือนอนไม่พอ และผมจำได้ว่าสมาชิกของคณะช่วยให้ผมมองเห็นตัวเองผ่านการกระทำของพวกเขา

ในปี 2020 การระบาดใหญ่ของโควิดทำให้กิจกรรมทั้งหมดหยุดชะงัก ช่วงนั้นเป็นช่วงเวลาที่แปลกมากสำหรับผม แต่ก็ยังเต็มไปด้วยโอกาสในการยกระดับตนเอง ปีนั้นการแสดงบางรอบของทัวร์การแสดงในอิตาลีถูกยกเลิก และผมยังจำความทุ่มเทของทีมจำหน่ายบัตรได้อย่างชัดเจน พวกเขาต้องโทรหาผู้ชมทีละคนเพื่อเสนอคืนเงินให้หรือเปลี่ยนบัตรเข้าชมการแสดง เพื่อให้แน่ใจว่าการหยุดชะงักจะไม่ทำให้พวกเขาพลาดโอกาสชมการแสดง

ผู้ชมจำนวนมากเลือกเก็บบัตรไว้ตลอดช่วงการระบาดใหญ่ จนกระทั่งการแสดงกลับมาจัดได้อีกครั้งในฤดูใบไม้ผลิปี 2022 ฤดูกาลที่โรงละครในอิตาลีมีรายการแสดงมักสิ้นสุดในเดือนมีนาคม แต่ปีนั้นทัวร์การแสดงมีกำหนดรอบการแสดงที่เริ่มในเดือนพฤษภาคม ทำให้เกิดความกังวลเรื่องอุณหภูมิที่สูงในสถานที่จัดการแสดงซึ่งไม่มีเครื่องปรับอากาศ ฟลอเรนซ์ก็เป็นเช่นนั้น เสินยวิ่นมีกำหนดการแสดงที่ฟลอเรนซ์ระหว่างวันที่ 25 ถึง 29 พฤษภาคม อุณหภูมิในช่วงนั้นสูงเกิน 30 องศาเซลเซียส ซึ่งสูงผิดปกติสำหรับฤดูใบไม้ผลิ แม้จะเช่าเครื่องทำความเย็นเพื่อลดอุณหภูมิภายในหอประชุมแล้ว แต่ผู้ชมจำนวนมากที่นั่งอยู่บนระเบียงชั้นบนก็เดินออกไปก่อนการแสดงองก์แรกจะจบ

ประสบการณ์นี้ทำให้ผมตระหนักว่า เราจะประมาทไม่ได้ แม้ในเวลาที่เราคิดว่าเราบรรลุผลลัพธ์แล้ว ในช่วงโพรโมต ผมมีแนวโน้มที่จะคิดว่าเป้าหมายหลักของโครงการนี้สำหรับพวกเราผู้ฝึกคือการจำหน่ายบัตรให้ได้เท่านั้น หมายความว่าผมสามารถผ่อนคลายได้เมื่อจำหน่ายบัตรเสร็จ แต่ประสบการณ์ที่ผ่านมาแสดงให้ผมเห็นครั้งแล้วครั้งเล่าว่ามันไม่ใช่เช่นนั้น

อย่างไรก็ตาม ในระดับการบำเพ็ญส่วนตัว ความท้าทายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของผมคือความกลัวเสียหน้า ซึ่งแสดงออกมาในรูปของการไม่สามารถทำตามภาระงานที่ผมรับผิดชอบได้ ผมทำงานเป็นพนักงานของธุรกิจการท่องเที่ยวและการบริการด้วยไมตรีจิต ขณะเดียวกันผมก็เป็นหุ้นส่วนในฟาร์มร่วมกับพี่ชาย ด้านหนึ่งผมเจอปัญหาว่าจะบอกนายจ้างอย่างไร อีกด้านหนึ่งผมมีพี่ชายที่ผมต้องให้คำอธิบายที่สมเหตุสมผลแก่เขา

ในตอนแรก เมื่อผมรู้ว่าการแสดงจะจัดระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงมิถุนายน ผมคิดทันทีว่าผมไม่มีทางช่วยงานได้ ทันทีที่ผมคิดเช่นนี้ ผมก็นึกถึงคำพูดที่ผมท่องทุกวันกับครอบครัวต่อหน้าภาพถ่ายของท่านอาจารย์ "อดทนยากก็สามารถอดทนได้ ปฏิบัติยากก็สามารถปฏิบัติได้" (บทที่ 9 จ้วนฝ่าหลุน)

ผมรู้ว่าผมจะต้องเจอกับการสูญเสียรายได้ เพราะผมจะไม่สามารถทำงานได้ แต่สิ่งที่ผมกลัวที่สุดคือปฏิกิริยาของผู้คน จิตยึดติดของผมปรากฏขึ้นมา และผมรู้ว่ายิ่งผมมีความสงสัยและความกลัวมากเท่าไร เรื่องก็จะยิ่งยากขึ้นเท่านั้น

หลังจากฟาเจิ้งเนี่ยนแล้ว ผมก็ไปคุยกับนายจ้าง ผมคิดอย่างเดียวอยู่ในใจ คือต้องไม่ทำให้เขามีความคิดด้านลบต่อเสินยวิ่นหรือต้าฝ่าแม้แต่น้อย ผมแจ้งคำขอของผม พร้อมกับให้ความมั่นใจแก่เขาและแก่ตัวผมเองว่าผมจะชดเชยเวลาด้วยการทำงานล่วงเวลาเมื่อผมกลับมาทำงานอย่างแน่นอน และยังอธิบายด้วยว่าผมสามารถกลับมาก่อนกำหนดได้หากจำเป็น ผมประหลาดใจมากที่พวกเขายินดีให้ผมไป

กับพี่ชาย ครอบครัวของผม และครอบครัวของภรรยา ยิ่งยากกว่า เพราะภรรยาของผมจะเดินทางไปกับทัวร์การแสดงด้วย เรามีลูกเล็กหนึ่งคน และทุกคนรู้สถานการณ์ทางการเงินของเรา

ระหว่างที่ผมกับภรรยาเดินทางไปกับทัวร์การแสดง พ่อแม่ของเราจะเป็นผู้ดูแลลูกสาวของเรา ผมรู้สึกว่านี่อาจเป็นโอกาสที่ดีที่พวกเขาจะได้ใช้เวลากับหลานสาว แต่พวกท่านกลับรู้สึกกลัวและเป็นกังวล หลังจากถกเถียงกันอย่างดุเดือดหลายครั้ง ผมก็เข้าใจพวกเขา และได้เปลี่ยนเป็นรู้สึกเมตตาและเห็นอกเห็นใจผู้อื่นมากขึ้น ผมกับภรรยาปรึกษากันหลายครั้งว่าควรทำอย่างไรจึงจะดีที่สุด เราอาจเข้าร่วมเดินทางไปกับทัวร์การแสดงเพียงบางช่วงได้หรือไม่ เราอาจผลัดกันอยู่บ้านดูแลลูกสาวได้หรือไม่ ผมรู้ว่าทางออกอยู่ในฝ่า

ในขณะนั้น ผมรู้สึกว่าผมต้องหลับตาแล้วก้าวข้ามด้วยความเชื่อมั่น และผมก็ทำเช่นนั้น เราตัดสินใจฝากลูกสาวไว้กับครอบครัวของเราและเข้าร่วมเดินทางไปกับทัวร์การแสดงทั้งหมด ทัวร์การแสดงประสบความสำเร็จอย่างมาก เป็นครั้งแรกที่บัตรเข้าชมการแสดงทุกรอบจำหน่ายหมด และผู้คนเริ่มเข้าใจคุณค่าที่แท้จริงของการแสดงที่งดงามนี้

ฤดูกาลแสดงถัดมาเริ่มต้นในฤดูใบไม้ผลิอีกครั้ง แต่เร็วกว่าปีก่อนประมาณ 2 เดือน เนื่องจากข้อจำกัดในการจัดตารางการแสดง จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะกลับไปจัดการแสดงในช่วงฤดูหนาวตามปกติได้ อีกครั้งหนึ่งที่ผมหลับตาและทุ่มเทตัวเองเข้าร่วมเดินทางไปกับทัวร์การแสดงซึ่งยาวนานกว่าครั้งก่อน แม้ผมจะมีภาระงานของตัวเองอยู่ก็ตาม

อย่างไรก็ตาม ครั้งนี้ความกลัวของผมหายไป และผมรู้สึกภาคภูมิใจอย่างยิ่งที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของประสบการณ์ทางการละครที่มีชื่อเสียงมากขึ้นเรื่อย ๆ นี้ ยากที่จะบรรยายเป็นคำพูดถึงความรู้สึกที่เกิดขึ้นระหว่างเดินทางไปกับทัวร์การแสดงร่วมกับศิลปินของเสินยวิ่น ทั้งนักเต้นและนักดนตรี ผมรู้สึกเหมือนผมก้าวเข้าไปในแคปซูลมิติเวลา ที่ซึ่งเวลาและพื้นที่อยู่ในมิติใหม่ และทุกสิ่งเคลื่อนไปอย่างพร้อมเพรียงกันสู่เป้าหมายเดียว นั่นคือการช่วยเหลือสรรพชีวิต

ปัจจุบันทัวร์การแสดงในอิตาลีประสบความสำเร็จอย่างสูง และนอกเหนือจากเส้นทางส่วนตัวของผมแล้ว ผมเห็นว่าความสำเร็จนี้เป็นเพราะผู้ฝึกจำนวนมากที่เติบโตไปพร้อมกับโครงการนี้เช่นเดียวกับผม โดยการปล่อยวางจิตยึดติดของพวกเขาและทุ่มเทใจของพวกเขาให้กับทัวร์การแสดง ภาระงานหนักตลอดเวลา และการรบกวนก็อยู่ใกล้แค่เอื้อม โดยเฉพาะในขณะนี้ที่การตรวจสอบจากนานาชาติได้เปิดเผยให้เห็นขอบเขตของความพยายามของพรรคคอมมิวนิสต์จีนในการใส่ร้ายเสินยวิ่นและขัดขวางไม่ให้ผู้คนได้ชมการแสดง

ในฐานะผู้ฝึกในช่วงเจิ้งฝ่า เราต้องพยายามยกระดับอย่างรวดเร็ว และมีความชัดเจนเกี่ยวกับภารกิจของเรามากยิ่งขึ้น

เมื่อมองย้อนกลับไปตลอดหลายปีที่ผ่านมา ตอนนี้ผมเห็นประโยชน์มหาศาลที่ผมได้รับจากการช่วยงานเสินยวิ่นอย่างชัดเจน ความยากลำบากมากมายที่ผมเผชิญทำให้ผมได้ยกระดับซินซิ่งและสื่อสารกับผู้คนที่พบได้ชัดเจนยิ่งขึ้น ที่ไม่น่าเชื่อเลยก็คือสถานการณ์ทางการเงินของผมดีขึ้นอย่างมาก สำหรับงานประจำของผม ผมรู้สึกถึงความช่วยเหลือของท่านอาจารย์มากกว่าหนึ่งครั้ง ราวกับท่านคอยดูแลผมและคนใกล้ชิดของผม

อย่างไรก็ตาม รางวัลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคือโอกาสที่ได้ทำงานใกล้ชิดกับศิลปินที่ยอดเยี่ยมของเสินยวิ่น ซึ่งยังเยาว์วัยและมุ่งมั่นเหลือเกิน พวกเขาเป็นแรงบันดาลใจอย่างใหญ่หลวงให้กับผม เราเผชิญกับอุปสรรคและความพ่ายแพ้ แต่เราก็ลุกขึ้นยืนอีกครั้งและทะยานขึ้นสู่ระดับความสูงใหม่

เมื่อมองไปข้างหน้า ผมรู้ว่ายังมีความท้าทายใหม่รอผมอยู่ แต่ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าผมต้องทำอย่างไร คือความกล้าหาญและทุ่มเทใจเพื่อก้าวข้ามอุปสรรค ผมตระหนักว่าความเจ็บปวดเพียงเล็กน้อยที่ผมรู้สึกก็คือจิตยึดติดที่กำลังถูกขจัดออกไปเท่านั้น และนี่นำมาซึ่งรางวัลที่ประเมินค่ามิได้

ทั้งหมดนี้คือประสบการณ์จากการบำเพ็ญของผม หากความเข้าใจใดของผมไม่สอดคล้องกับฝ่า โปรดชี้แนะด้วย

ขอบพระคุณท่านอาจารย์ ขอบคุณเพื่อนผู้ฝึก

(บทความที่นำเสนอในการประชุมฝ่าที่ยุโรป ปี 2026)