ฝ่าฮุ่ยประเทศจีน | ก้าวข้ามอุปสรรคบนเส้นทางการบำเพ็ญของฉัน

(Minghui.org) ฉันเริ่มฝึกฝ่าหลุนต้าฝ่าเมื่อปลายปี 2005 และปัจจุบันอายุ 57 ปี ตลอด 20 ปีที่ผ่านมา ฉันได้เผชิญกับการทดสอบและความยากลำบากมากมาย เป็นเส้นทางที่มีทั้งความสุขและความทุกข์มากมาย ฉันขอแบ่งปันประสบการณ์และความเข้าใจบางส่วนจากการบำเพ็ญของฉัน เพื่อรายงานต่อท่านอาจารย์และเพื่อแลกเปลี่ยนกับเพื่อนผู้ฝึก

ผลิตเอกสารอธิบายความจริงเป็นเวลา 17 ปี

ในปี 2009 ฉันซื้อเครื่องพิมพ์ Epson ขนาดเล็กเครื่องหนึ่งและเริ่มเข้าเว็บไซต์หมิงฮุ่ย ฉันดาวน์โหลดและพิมพ์เอกสารอธิบายความจริง ในช่วงแรกฉันพิมพ์ออกมาแค่พอสำหรับแจกในพื้นที่ของฉันเท่านั้น

ในปี 2013 สถานที่ผลิตเอกสารหลักในพื้นที่แห่งหนึ่งถูกทำลาย และผู้ฝึกถูกจับกุม ฉันจึงรับหน้าที่จัดหาเอกสารให้ผู้ฝึกในบริเวณใกล้เคียง เครื่องพิมพ์เครื่องเดียวไม่เพียงพออีกต่อไป ฉันจึงซื้อเครื่องพิมพ์ Canon เพิ่มอีกเครื่องหนึ่ง และต่อมาก็ซื้อเครื่องที่ 3 เนื่องจากจำนวนที่ต้องการเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อฉันทำปฏิทินอธิบายความจริงในเดือนกันยายนของทุกปี ฉันต้องใช้เครื่องพิมพ์ถึง 4 เครื่อง

ฉันดูแลสถานที่พิมพ์เอกสารแห่งนี้มา 17 ปีแล้ว และฉันได้ขัดเกลาซินซิ่งของตัวเองจากการทำงานนี้ งานนี้แม้ดูเหมือนง่ายแต่ก็เป็นส่วนหนึ่งของความพยายามในการยืนยันความถูกต้องของฝ่า งานนี้จึงให้บทเรียนและโอกาสในการบำเพ็ญมากมาย เมื่อฉันศึกษาฝ่าได้ดี เครื่องพิมพ์ก็ทำงานราบรื่น เมื่อจิตใจไม่สงบหรือมีความคิดที่เห็นแก่ตัวเกิดขึ้น ไฟสีแดงที่เครื่องพิมพ์ก็จะกะพริบและแสดงข้อความแจ้งข้อผิดพลาด ทำให้รู้สึกจริง ๆ ว่า "ก่อนจะซ่อมเครื่อง ต้องแก้ไขตัวเองก่อน"

ในช่วง 2 ปีที่ผ่านมา เมื่อซินซิ่งยกระดับ เครื่องพิมพ์แทบไม่เคยขัดข้องเลย แม้เกิดปัญหาขึ้น ฉันก็สงบใจได้ เพราะฉันรู้ว่าตราบใดที่จิตใจของฉันสอดคล้องกับฝ่า ท่านอาจารย์จะชี้ให้ฉันเห็นว่าปัญหาอยู่ที่ไหน เมื่อฉันปฏิบัติตามการชี้แนะนั้น ปัญหาก็คลี่คลายทันที หลายครั้งฉันศึกษาฝ่าเงียบ ๆ ขณะที่เครื่องพิมพ์ทำงานอยู่ข้าง ๆ ฉัน

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เครื่องพิมพ์ที่ฉันใช้มากที่สุดคือ Canon 2780 เครื่องนี้พิมพ์ช้า แต่คุณภาพการพิมพ์คมชัดและสีสดใส ตอนแรกฉันซื้อรุ่นที่ร้านค้าดัดแปลงเป็นระบบหมึกต่อเนื่องไว้แล้ว หลังจากใช้ไป 2 เครื่อง ฉันซื้อเครื่องมือสองที่ไม่ได้ดัดแปลงจากโรงงานมาเครื่องหนึ่ง แล้วติดตั้งระบบหมึกด้วยตัวเอง เครื่องใช้งานได้ดี ฉันจึงใช้เครื่องมือสองที่ซื้อมาในราคาเพียงประมาณ 120 หยวนนี้เรื่อยมา

เครื่องพิมพ์มือสองเครื่องนี้มีเรื่องอัศจรรย์เกิดขึ้นมากมาย เครื่องนี้สามารถพิมพ์กระดาษโฟโต้ 160 แกรมได้โดยไม่มีปัญหาการป้อนกระดาษ และพิมพ์ปฏิทินอธิบายความจริงได้เกือบ 1,000 ฉบับทุกปีโดยไม่มีปัญหา ผู้ฝึกจากพื้นที่อื่นคนหนึ่งเห็นปฏิทินที่ทำเสร็จแล้วและบอกว่าดูแทบไม่ต่างจากงานของมืออาชีพเลย

ผู้ฝึกบางคนบอกฉันว่าฉันไม่จำเป็นต้องทำให้สมบูรณ์แบบขนาดนั้น เพราะต้องใช้ความพยายามและเวลามากเกินไป แค่ "ดีพอ" ก็ใช้ได้แล้ว แต่ฉันคิดเสมอว่า ในฐานะผู้ฝึกต้าฝ่า เมื่อฉันเลือกทำสิ่งใดแล้ว ฉันต้องทำให้ดี ฉันอยากให้ผู้ที่ได้รับสิ่งพิมพ์เห็นสิ่งที่สะอาด สวยงาม และประณีต เหมือนภาพลักษณ์ของผู้ฝึกต้าฝ่า นี่คือความตั้งใจที่นำทางฉันมาตลอด 17 ปี

สุนัขตัวใหญ่ถูกทำให้หยุดนิ่ง

ตลอดเวลา 10 กว่าปีที่ผ่านมา เมื่อใดที่ฉันมีเวลา ฉันจะออกไปแจกเอกสารอธิบายความจริง จนครอบคลุมหมู่บ้านจัดสรรทุกแห่งในอำเภอที่ฉันอาศัยอยู่ ในช่วงไม่กี่ปีนี้ มีรถยนต์ส่วนบุคคลจอดอยู่ริมถนนจำนวนมาก ฉันจึงวางเอกสารไว้บนรถเหล่านี้ด้วย ระหว่างการทำเรื่องนี้ ฉันเจอสถานการณ์ที่เสี่ยงอันตรายหลายครั้ง แต่สุดท้ายก็ผ่านพ้นไปด้วยดี

วันหนึ่งในช่วงเที่ยงวัน ฉันกำลังวางหนังสือเล่มเล็กบนรถบรรทุกขนาดใหญ่คันหนึ่ง ฉันเห็นชัดเจนว่าไม่มีใครอยู่ในห้องคนขับ แต่ทุกครั้งที่ฉันพยายามวางหนังสือเล่มเล็กไว้บนกระจกหน้ารถ หนังสือก็ไม่ยอมอยู่กับที่ ทำให้ฉันเริ่มกังวล ทันใดนั้นก็มีผู้ชายคนหนึ่งลุกขึ้นนั่งในห้องคนขับ ทำให้ฉันตกใจมาก

ฉันรีบขอโทษทันทีโดยพูดว่า "ขอโทษค่ะ ฉันไม่รู้ว่าคุณอยู่ข้างใน ถ้าฉันรู้ ฉันก็จะยื่นหนังสือให้คุณเองแล้ว ฉันฝึกฝ่าหลุนต้าฝ่า และข้อมูลเหล่านี้คือความจริง โปรดอย่าเชื่อคำใส่ร้ายในโทรทัศน์ ผู้ฝึกต้าฝ่าเป็นคนดี ฉันหวังว่าคุณจะได้รู้ความจริง แยกแยะความดีความชั่วได้ และเลือกอนาคตที่ดีให้กับตัวเอง" คนขับรับหนังสือเล่มเล็กไว้ด้วยความยินดี แล้วเราก็แยกย้ายกันไป

บ่ายวันหนึ่งเมื่อประมาณ 1 เดือนก่อน ฉันไปแจกเอกสารอธิบายความจริงที่หมู่บ้านจัดสรรแห่งใหม่แห่งหนึ่ง หลังแจกเสร็จ ฉันเดินไปตามทางที่ไม่คุ้นเคยเพราะฉันคิดว่าเป็นทางออก แต่กลับเป็นทางตัน

ขณะที่ฉันกำลังจะหันหลังกลับ จู่ ๆ สุนัขตัวใหญ่ตัวหนึ่งก็กระโจนออกมาจากข้างทางและพุ่งเข้าใส่ฉันพร้อมกับเห่าอย่างดุร้าย ในช่วงเวลาวิกฤตนั้น ฉันตะโกนว่า "ฝ่าหลุนต้าฝ่าดี ! ความจริง-ความเมตตา-ความอดทนดี !" แล้วเรื่องอัศจรรย์ก็เกิดขึ้น สุนัขตัวนั้นหยุดนิ่งอยู่กับที่และไม่ก้าวเข้ามาอีกแม้แต่ก้าวเดียว

ฉันยังกลัวจนตัวสั่นอยู่ขณะรีบออกจากหมู่บ้านจัดสรรนั้น เมื่อนึกย้อนกลับไป หากไม่มีท่านอาจารย์คุ้มครอง ผลที่ตามมาอาจร้ายแรงเกินกว่าจะจินตนาการได้

ตลอด 20 ปีที่ผ่านมา ไม่ว่าฉันจะทำเรื่องยืนยันความถูกต้องของฝ่ามากเพียงใด ฉันไม่เคยนับเลยว่าฉันทำอะไรให้ท่านอาจารย์หรือต้าฝ่าไปแล้วบ้าง เพราะฉันตระหนักอย่างชัดเจนว่าชีวิตใหม่ของฉันมีไว้เพื่อฝ่า เมื่อท่านอาจารย์และต้าฝ่าถูกประทุษร้าย และสรรพชีวิตถูกพิษร้ายจากคำโกหก จึงเป็นหน้าที่ของผู้ฝึกต้าฝ่าที่จะต้องก้าวออกมาโดยไม่ลังเล เพื่อยืนยันความถูกต้องของต้าฝ่าและช่วยเหลือผู้คน

ฟาเจิ้งเนี่ยน 15 นาทีที่ทำให้เกิดความแตกต่าง

ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ฉันมักฟาเจิ้งเนี่ยนให้เพื่อนผู้ฝึกที่กำลังเผชิญกับโรคจากกรรมอย่างรุนแรง ฉันเริ่มฝึกหลังจากการประทุษร้ายเริ่มขึ้นแล้ว ฉันจึงรู้สึกเสมอว่าระดับการบำเพ็ญของฉันต่ำกว่าผู้ฝึกเก่า และมักสงสัยว่าความพยายามของฉันช่วยได้จริงหรือไม่ แต่ประสบการณ์ครั้งหนึ่งเมื่อต้นปีนี้ทำให้ฉันเปลี่ยนความคิด

ผู้ฝึกที่ฉันกำลังจะไปช่วยกำลังทุกข์ทรมานกับอาการปวดอย่างรุนแรงจากโรคมะเร็ง เช้าวันนั้น ผู้ฝึก 7-8 คนฟาเจิ้งเนี่ยนให้เธอไปแล้ว 2 ชั่วโมง แต่อาการของเธอก็ยังไม่ดีขึ้น ตอนเย็นฉันไปที่บ้านของเธอคนเดียวเพื่อฟาเจิ้งเนี่ยน ตอนนั้นเธอปวดมาเกือบ 10 ชั่วโมงแล้ว

หลังจากผ่านไปประมาณ 15 นาที อาการปวดของเธอก็บรรเทาลงอย่างฉับพลัน

ตอนแรก ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมการฟาเจิ้งเนี่ยนในช่วงสั้น ๆ เพียง 15 นาทีของฉันจึงได้ผล ในขณะที่ผู้ฝึกหลายคนซึ่งฟาเจิ้งเนี่ยนนานกว่ากลับไม่ได้ผล ต่อมาฉันจึงตระหนักว่า ไม่ใช่เพราะฉันมีความสามารถมากกว่าหรือบำเพ็ญได้ดีกว่า แต่เป็นเพราะฉันเพิ่งรู้จักเธอ จึงไม่มีความผูกพันทางอารมณ์และไม่มีความคิดด้านลบ ในขณะนั้นจิตใจของฉันสะอาดและจดจ่ออย่างเต็มที่ นี่คือเหตุผลที่เจิ้งเนี่ยนของฉันช่วยได้

เชื่อมั่นในท่านอาจารย์และฝ่าเมื่อเผชิญกับโรคจากกรรม

นับตั้งแต่ฉันเริ่มบำเพ็ญ ฉันได้ผ่านการทดสอบจากโรคจากกรรมหลายครั้ง ทั้งเล็กและใหญ่ แต่มี 2 ครั้งที่ยาวนานและยากลำบากที่สุด

ครั้งหนึ่ง ฉันปัสสาวะติดขัดและรู้สึกปวดแสบปวดร้อนขณะปัสสาวะ ฉันต้องเข้าห้องน้ำทุก ๆ 10 นาทีหรือถี่กว่านั้น ทำให้นอนหลับไม่ได้ทั้งคืน ต่อมาฉันมีไข้สูงและปวดหลังส่วนล่างอย่างรุนแรง จนแม้แต่การพลิกตัวบนเตียงก็ยังลำบาก และต้องให้สามีช่วยพยุงไปเข้าห้องน้ำ อาการเหล่านี้คงอยู่นาน 3 สัปดาห์ก่อนจะค่อย ๆ ทุเลาลง และใช้เวลา 6 เดือนกว่าอาการจะหายไปจนหมด

กรรมจากโรคอีกตัวอย่างหนึ่งคืออาการปวดศีรษะ เช้าวันหนึ่งขณะที่ฉันลุกขึ้นไปเปิดผ้าม่าน จู่ ๆ ฉันก็รู้สึกปวดแปลบ ๆ ที่ขมับด้านซ้ายเหมือนถูกไฟฟ้าช็อกโดยไม่มีสัญญาณเตือนใด ๆ เจ็บปวดรุนแรงมากจนน่ากลัว ฉันยืนตัวแข็งอยู่กับที่ หัวใจเหมือนถูกบีบ เลือดที่ไหลเวียนอยู่ดูเหมือนเย็นเฉียบ และเสียงรอบตัวเงียบหายไปหมด ตอนแรกฉันคิดว่าเดี๋ยวก็หาย แต่ขณะที่ฉันเริ่มหายใจได้ อาการปวดเหมือนถูกไฟฟ้าช็อกจนหายใจไม่ออกก็กลับมาอีก 1 ครั้ง 2 ครั้ง 3 ครั้ง... ฉันดูนาฬิกาบนผนัง อาการปวดกลับมาประมาณทุก ๆ 3 นาที แต่ละครั้งปวดอยู่นานครึ่งนาที

ฉันนอนไม่หลับทั้งกลางวันและกลางคืน ฉันได้แค่งีบสั้น ๆ ในช่วงสั้น ๆ ที่ไม่ปวดแต่ละช่วง ฉันได้สัมผัสความรู้สึก "แย่ยิ่งกว่าตาย" ด้วยตัวเอง อาการนี้คงอยู่ 3 สัปดาห์ หลังจากนั้นอาการปวดที่เกิดขึ้นก็ค่อย ๆ ห่างขึ้น จนในที่สุดฉันก็นอนหลับได้ทั้งคืน ความทุกข์ทรมานครั้งนี้กินเวลาทั้งหมด 4 เดือน เมื่อมันจบลงในที่สุด ฉันรู้สึกเหมือนได้เกิดใหม่

ตลอดการทดสอบจากโรคจากกรรมนับครั้งไม่ถ้วน ไม่ว่าฉันจะทุกข์ทรมานทางจิตใจหรือทางร่างกายมากเพียงใด ฉันก็ไม่เคยคิดที่จะไปโรงพยาบาล เพราะท่านอาจารย์บอกพวกเราว่า

“ในระหว่างการบำเพ็ญปฏิบัติธรรมจะต้องชำระกรรม ชำระกรรมก็ย่อมต้องทุกข์ทรมาน ไม่มีหรอกที่จะอยู่สุขสบายแล้วก็เพิ่มพลัง (กง) ไม่เช่นนั้นท่านจะขจัดจิตยึดติดไปได้อย่างไร” (บทที่ 6 จ้วนฝ่าหลุน)

สำหรับคำถามที่ว่าเพื่อนผู้ฝึกที่เผชิญกับโรคจากกรรมอย่างรุนแรงควรไปโรงพยาบาลหรือไม่นั้น จากการศึกษาฝ่า ฉันตระหนักว่า หากเลือกที่จะไปโรงพยาบาล คุณจะได้ฟังแพทย์อธิบายว่าอาการของคุณร้ายแรง และเห็นผลตรวจทางการแพทย์ที่น่าตกใจ นั่นไม่ใช่คุณได้เพิ่มความยากลำบากให้กับสถานการณ์ที่ยากลำบากอยู่แล้วของคุณหรือ บางทีนี่อาจเป็นหนึ่งในเหตุผลที่ผู้ฝึกบางคนเสียชีวิตในที่สุดหลังจากไปโรงพยาบาล

เมื่อมองย้อนกลับไปในเส้นทางการบำเพ็ญในช่วงเจิ้งฝ่าตลอด 20 ปีที่ผ่านมา สิ่งที่ฉันตระหนักได้ลึกซึ้งที่สุดคือ มีเพียงการศึกษาฝ่าให้มากขึ้น ศึกษาให้ดี และบำเพ็ญตนเองอย่างขยันหมั่นเพียรเท่านั้น จึงจะสามารถทุ่มเทใจทำสามสิ่งให้ดีได้อย่างเต็มที่ ขจัดการรบกวนและการประทุษร้าย ปฏิเสธการจัดวางของอิทธิพลเก่าทั้งหมด และเดินบนเส้นทางการบำเพ็ญที่ท่านอาจารย์จัดวางไว้ได้สำเร็จ

ขอบพระคุณท่านอาจารย์ที่เคารพและเปี่ยมด้วยความเมตตา !

ขอบคุณเพื่อนผู้ฝึก !