[เฉลิมฉลองวันฝ่าหลุนต้าฝ่าโลก] จากหนังสือหนึ่งเล่มสู่ผู้ฝึกหลายพัน

(Minghui.org) ฤดูใบไม้ผลิปี 1996 ผมอาศัยอยู่ในเมืองหลวงของมณฑล ในเวลานั้นผมเป็นทหารและทำงานให้กับสมาคมชี่กงด้วย บ้านเกิดของผมอยู่ในเขตเกษตรกรรมชานเมืองที่มีประชากรมากกว่า 300,000 คน ในพื้นที่ของผมมีการฝึกชี่กงหลายรูปแบบ แต่ยังไม่มีฝ่าหลุนต้าฝ่า

เรื่องราวของหนังสือหนึ่งเล่ม

เพื่อนเก่า 2 คนในแวดวงชี่กงมาเยี่ยมผมหลังตรุษจีนปี 1996 ผ่านไปไม่นาน พวกเขาบอกว่านักศึกษามหาวิทยาลัยจากเมืองอื่นให้หนังสือจ้วนฝ่าหลุน และสอนท่าฝึกบางท่าให้พวกเขา พวกเขาอ่านหนังสือแล้วบอกว่าดีมาก พวกเขาจึงอยากให้ผมดูด้วย จากนั้นค่อยพูดคุยหารือกัน

เมื่อผมเปิดหนังสือ ผมเห็นภาพถ่ายของท่านอาจารย์หลี่ (ผู้ก่อตั้งฝ่าหลุนต้าฝ่า) ท่านดูหนุ่ม ใจดี และเป็นมิตร ผมอ่านลุ่นอวี่และคำว่า "พุทธธรรม" ก็ดึงดูดผม ผมอ่านตลอดคืนและรู้สึกว่าหนังสือเล่มนี้คือสมบัติล้ำค่า ภาษาตรงไปตรงมาและเข้าใจง่าย แต่หลักการลึกซึ้ง และทุกประโยคสัมผัสใจของผม ผมรู้สึกว่าความหมายนั้นไร้ของเขต

ผมมีความสุขมากเพราะผมเรียนรู้จากหนังสือว่าจุดประสงค์ของชีวิตคือการกลับคืนสู่ต้นกำเนิดของตนเอง หลักการของความจริง-ความเมตตา-ความอดทนคือค่านิยมสากล และการค้นหาจากภายในจะทำให้ผมเป็นคนดีและดียิ่งขึ้น ผมยังพบคำตอบสำหรับคำถามมากมายที่เคยสงสัยในอดีต เช่น วิธีแยกแยะระหว่างคนดีกับคนเลว อะไรคือสาเหตุของการได้กับการเสีย ทำไมคนจึงป่วยหรือต้องเผชิญกับความยากลำบาก ทุกอย่างชัดเจนมาก

เมื่ออ่านจบ ผมน้ำตาไหล ผมมองภาพของท่านอาจารย์แล้วพูดว่า "ท่านอาจารย์ ผมตามหาท่านมานานแล้ว โปรดรับผมเป็นผู้ฝึกด้วย ผมจะบำเพ็ญให้ดีและบอกผู้คนเกี่ยวกับต้าฝ่า"

วันถัดมาผมทำ 2 เรื่อง เรื่องแรกคือลาออกจากสมาคมชี่กง เรื่องที่ 2 คือไปหาเพื่อนสองคนนั้น แล้วเราสามคนก็พูดคุยแลกเปลี่ยนความเข้าใจกันเกี่ยวกับฝ่าหลุนต้าฝ่า เราตื่นเต้นมากและอยากให้คนอื่นได้รู้จักต้าฝ่าเพื่อให้พวกเขาได้รับประโยชน์ด้วย

เราจึงเริ่มจากการบอกคนในครอบครัว เพื่อนฝูง และคนรู้จักที่สนใจชี่กง เราบอกพวกเขาว่าฝ่าหลุนต้าฝ่าวิเศษมาก และหลักการของความจริง-ความเมตตา-ความอดทนก็ยอดเยี่ยม คนส่วนใหญ่ดีใจที่ได้ยินและอยากฝึกต้าฝ่าด้วย แต่เรามีหนังสือเพียงเล่มเดียว ไม่มีอย่างอื่นเลย เราจะช่วยให้คนมากมายขนาดนี้เรียนต้าฝ่าได้อย่างไร

การเริ่มต้น

ขณะที่เรากำลังคิดหาทางออก เหตุการณ์หนึ่งก็เกิดขึ้น วันหนึ่งระหว่างที่ผมเดินทางกลับบ้าน แพทย์คนหนึ่งที่มีนามสกุลซูบอกว่ามีวิชาชี่กงชื่อฝ่าหลุนต้าฝ่า เขาบอกว่าการฝึกนี้ดีมากและเพื่อนบ้านคนหนึ่งก็ฝึกอยู่ ผมตื่นเต้นมากและรีบไปพบเพื่อนบ้านคนนั้นพร้อมกับเขาทันที

เพื่อนบ้านที่เขาพูดถึงเป็นคู่สามีภรรยาสูงอายุที่อาศัยอยู่ในอีกเขตหนึ่ง สามีเป็นครู ภรรยาเป็นพยาบาลในโรงพยาบาลของมณฑล เมื่อพวกเขาได้ยินว่าเราต้องการหนังสือจ้วนฝ่าหลุนเพิ่มเติม พวกเขาบอกทันทีว่าจะช่วย ผู้ฝึกที่สนามฝึกของพวกเขาสั่งหนังสือและเอกสารต้าฝ่ามาให้เรา ผู้ช่วยฝึกสอนที่สนามฝึกของพวกเขายังมาช่วยเราจัดตั้งสนามฝึกด้วย

หลังจากนั้น พื้นที่ของผมก็มีหนังสือต้าฝ่าหลายอย่าง รวมถึงจ้วนฝ่าหลุน วิดีโอบรรยายฝ่าของท่านอาจารย์ บันทึกเสียงบรรยายฝ่า วิดีโอแนะนำท่าฝึก และเสียงดนตรีประกอบการฝึกท่า นอกจากเทปเพลง Pudu และ Jishi แล้ว เรายังมีเอกสารแนะนำต้าฝ่าด้วย ฝ่าหลุนต้าฝ่าแพร่กระจายอย่างรวดเร็วในพื้นที่ของผม ตั้งแต่เขตเมืองจนถึงชนบท

เหมือนที่ท่านอาจารย์กล่าวไว้ว่า :

"ต้าฝ่าเผยแพร่อย่างกว้างไกล ผู้ได้ยินข่าวเที่ยวค้นหา ผู้ได้รับยินดีปรีดา ผู้บำเพ็ญเพิ่มขึ้นนับวัน นับจำนวนไม่ถ้วน" ("ไหว้ครู" สิ่งสำคัญต่อการพัฒนา)

"ครั้นผู้มีวาสนาสามารถรับรู้ ต่างพากันเข้ามาสู่เต๋าได้ฝ่า" ("รู้แจ้ง" สิ่งสำคัญต่อการพัฒนา)

คนจำนวนมากมาเรียนฝ่าหลุนต้าฝ่า บางครั้งมากันทั้งครอบครัว บางครั้งมาเป็นคู่สามีภรรยา บางครั้งเป็นแม่กับลูก ๆ หรือปู่พาหลานมาด้วยกัน... สนามฝึกจำนวนมากถูกจัดตั้งขึ้นทั่วทั้ง 12 ตำบล และฟาร์ม 2 แห่งในเขตของผม

ผู้ฝึกในพื้นที่บางคนออกเงินตัวเองเพื่อผลิตป้ายผ้ามากกว่า 20 ผืนให้เรา เรายังจัดชั้นเรียนฝ่าหลุนต้าฝ่า 9 วันหลายครั้ง เพื่อให้ผู้คนได้ดูวิดีโอบรรยายฝ่าของท่านอาจารย์ ภายในเวลาไม่กี่เดือน มีคนซื้อหนังสือจ้วนฝ่าหลุน มากกว่า 4,000 เล่มในสนามฝึกต่าง ๆ ในเขตของผม ป้ายผ้าฝ่าหลุนต้าฝ่าปรากฏให้เห็นทุกที่ และเสียงดนตรีต้าฝ่าดังอยู่ทุกแห่ง

ผมเคยสูบบุหรี่จัด ครั้งแรกที่ผมพบกับพยาบาลที่กล่าวถึงข้างต้น ผมหยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบ เธอถามว่า "คุณอ่านหนังสือแล้วยังสูบอยู่อีกหรือ !" ผมรู้สึกไม่ค่อยพอใจกับคำพูดตรงไปตรงมาของเธอ แต่ก็ตระหนักว่าเธอเป็นห่วงผม

ผมดับบุหรี่และตอบว่า "ขอบคุณที่เตือน ผมเห็นความสำคัญของความจริงจากคุณ และจะบำเพ็ญต้าฝ่าให้ดีแน่นอน"

ต่อมาปัญหาสุขภาพหลายอย่างของผมก็หายไป ผมกลายเป็นคนคิดบวกและไร้ความกังวล ท่านอาจารย์ได้ให้ชีวิตใหม่แก่ผม

การประชุมแลกเปลี่ยนประสบการณ์ครั้งแรก

เราจัดการประชุมแลกเปลี่ยนประสบการณ์ครั้งแรกในเขตของผมในเดือนพฤษภาคม 1997 ในบรรดาผู้เข้าร่วมเกือบ 1,000 คน มีคนมาจากวิสาหกิจอุตสาหกรรมทหารแห่งหนึ่งในพื้นที่ใกล้เคียงมากกว่า 100 คน ยังมีเจ้าหน้าที่จากสภาประชาชนแห่งชาติ และสภาที่ปรึกษาทางการเมืองแห่งชาติของจีนด้วย บทความถูกส่งมาจากหมู่บ้านต่าง ๆ และมีเรื่องราวหลากหลาย บางคนหายจากโรค บางคนเล่าว่าตัวเองเป็นคนดีขึ้นและเป็นพลเมืองที่ดีขึ้น ผู้ฝึก 8 คนอ่านเรื่องราวการบำเพ็ญของตนในการประชุม

ผู้จัดการคลังธัญพืชคนหนึ่งเป็นคนติดเหล้า ทุกคนเรียกเขาว่าคนขี้เมา ครั้งหนึ่งเขาเมาจนตกจากมอเตอร์ไซค์ บาดเจ็บฟกช้ำและหมดสติ ทันทีที่เขาตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้น เขาก็ดื่มต่อ ภรรยาของเขาทนไม่ไหวและขอหย่า แต่เขาก็ยังไม่เปลี่ยน ขณะที่ครอบครัวกำลังจะล่มสลาย เขาก็เริ่มฝึกต้าฝ่า เขาเลิกดื่มและครอบครัวก็กลับมาสงบสุข ทุกคนรอบข้างเขาตั้งแต่เพื่อนร่วมงานจนถึงญาติ ๆ ต่างประหลาดใจ หนึ่งในพวกเขาพูดว่า "ฝ่าหลุนต้าฝ่าวิเศษจริง ๆ แม้แต่คนขี้เมาอย่างเขาก็ยังเปลี่ยนได้"

ผู้หญิงคนหนึ่งได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นเนื้องอกในมดลูกขนาดเท่ากำปั้นเด็ก แพทย์แนะนำให้ผ่าตัด แต่มีค่าใช้จ่ายสูงถึง 20,000 หยวน ลูกชายของเธอเพิ่งได้รับการตอบรับเข้ามหาวิทยาลัยและครอบครัวไม่มีเงินพอจ่ายค่าเล่าเรียน แม่จึงตัดสินใจไม่ผ่าตัด เพราะต้องการให้ลูกชายได้เรียนต่อ ไม่นานหลังจากที่เธอเริ่มฝึกต้าฝ่า เธอฝันว่าเธอรู้สึกว่าร่างกายเปลี่ยนแปลงไป เช้าวันต่อมา เธอรู้สึกผ่อนคลายและมีกำลังวังชา ผลการตรวจแสดงว่าเนื้องอกในมดลูกหายไปแล้ว แพทย์ต่างอัศจรรย์ใจมาก

ผู้หญิงอีกคนหนึ่งบอกว่าเธอกับแม่สามีของเคยเป็นศัตรูกัน พวกเขาทะเลาะกันเสมอ หลังจากที่เธอเริ่มฝึกต้าฝ่า ทั้งสองคนเปลี่ยนไปอย่างมาก และกลายเป็นสนิทสนมกันเหมือนแม่กับลูกสาว เพื่อนบ้านและญาติ ๆ ต่างประทับใจกับการเปลี่ยนแปลงของพวกเธอ และทุกคนได้เรียนรู้ว่าฝ่าหลุนต้าฝ่ายอดเยี่ยมแค่ไหน

แม้เราจะฝึกต้าฝ่ากันได้เพียงประมาณ 1 ปี แต่ก็มีเรื่องราวมากมายนับไม่ถ้วน สามีกลายเป็นคนที่รับผิดชอบต่อครอบครัว ภรรยาเริ่มดูแลสามีอย่างดี ผู้สูงอายุกลายเป็นคนใจกว้าง คนหนุ่มสาวเรียนรู้ที่จะเป็นคนดี...

ความฝันที่ชัดเจน

หลังการประชุมแลกเปลี่ยนประสบการณ์ สนามฝึกต่าง ๆ ในเขตของผมได้ออกจดหมายข่าวฉบับหนึ่ง ผมเก็บสำเนาไว้ 5 ชุด และตั้งใจจะแบ่งให้ศูนย์ช่วยเหลือในเมือง คืนนั้นผมมีความฝันที่ชัดเจน

ในความฝัน ท่านอาจารย์นั่งอยู่บนเก้าอี้และยิ้มให้ผม ผมตื่นเต้นมาก "ท่านอาจารย์ ครอบครัวของผมทุกคนมีความสุขกับการฝึกฝ่าหลุนต้าฝ่า ในฐานะผู้ช่วยฝึกสอน ผมขอขอบพระคุณท่านอาจารย์ในนามของประชาชน 300,000 คนในเขตนี้" ผมพูด "ผมได้ยินว่าท่านอาจารย์เคยเป็นทหารมาก่อน เนื่องจากผมเป็นทหาร ขอให้ผมทำความเคารพท่านอาจารย์แบบทหาร" ผมจึงทำวันทยหัตถ์ท่านอาจารย์ ในขณะนั้นผมรู้สึกว่านั่นคือวิธีแสดงความเคารพท่านอาจารย์มากที่สุด

ท่านอาจารย์ยืนขึ้นและทักทายผมด้วยรอยยิ้ม แล้วมีคนมาหาท่าน ผมเดินตามและพูดว่า "ท่านอาจารย์ เราเพิ่งจัดการประชุมแลกเปลี่ยนประสบการณ์และออกจดหมายข่าว ผมเก็บสำเนาไว้ 5 ชุดสำหรับศูนย์ช่วยเหลือในเมือง"

"ดีมาก ทำแบบนั้นได้เลย" ท่านอาจารย์ตอบ "ได้ครับ ผมจะทำพรุ่งนี้" ผมพูด

ผมรู้สึกเสียดายที่ไม่มีโอกาสได้เข้าร่วมชั้นเรียนบรรยายฝ่าของท่านอาจารย์ การที่ผมฝันเห็นท่านอาจารย์ทำให้ผมมีความสุขมาก เราส่งจดหมายข่าวให้ศูนย์ช่วยเหลือในเมืองทันที ซึ่งถูกส่งต่อไปยังสมาคมวิจัยฝ่าหลุนต้าฝ่าในปักกิ่ง เรื่องราวของลูกสะใภ้และแม่สามีที่กล่าวถึงข้างต้น ยังถูกบันทึกไว้ในหนังสือของหมิงฮุ่ยด้วย

มีคำกล่าวโบราณว่า การเกิดเป็นมนุษย์และได้พบกับหนทางที่ถูกต้องที่สามารถนำทางผู้คนนั้น ต้องมีบุญวาสนาอย่างมาก ท่านอาจารย์ไม่ได้มาบรรยายฝ่าในเมืองของผม แต่ท่านก็ไม่ได้ทอดทิ้งพวกเรา จากหนังสือเพียงหนึ่งเล่ม คนจำนวนมากในเขตของผมได้รู้จักต้าฝ่าและได้รับประโยชน์จากการฝึก ท่านอาจารย์ทุ่มเทพยายามดูแลพวกเรามาตลอดชาติแล้วชาติเล่า และดูแลพวกเราในระหว่างการบำเพ็ญของพวกเรา เรารู้สึกซาบซึ้งในทุกสิ่ง

ผู้ฝึกในอีกเมืองหนึ่งเล่าเรื่องหนึ่งให้ผมฟัง หญิงชราในวัย 80 ปีเศษไม่ได้ฝึกต้าฝ่า แต่ชอบฟังเพลงต้าฝ่าคือ Pudu และ Jishi ที่ผู้ฝึกซึ่งอาศัยอยู่ข้างบ้านเปิดฟัง ต่อมาเธอป่วยหนักมาก แต่รอดชีวิตมาได้เหมือนเป็นปาฏิหาริย์ เธอบอกว่า "ฉันไปถึงยมโลก แต่ยมราชไม่รับฉัน โดยบอกว่าฉันฟังทำนองเพลงของเทพ" หญิงชราคนนี้มีชีวิตอยู่ต่ออีก 10 กว่าปี และจากไปอย่างสงบ

ผู้ฝึกจำนวนมากถูกประทุษร้ายหลังจากพรรคคอมมิวนิสต์จีนเริ่มปราบปรามฝ่าหลุนต้าฝ่าในปี 1999 ในจำนวนนั้น 2 คนที่ใกล้ชิดกับผมเสียชีวิต คนหนึ่งเป็นครูที่ดูแลศูนย์ช่วยเหลือ อีกคนหนึ่งเป็นครูผู้หญิง ทั้ง 2 คนจากไปในวัย 40 ปีเศษ

แต่การปราบปรามจะหยุดเราไม่ได้ เรารู้ว่าฝ่าหลุนต้าฝ่ายอดเยี่ยม และเราได้รับประโยชน์ด้วยตนเอง ที่สำคัญคือเราต้องปฏิบัติตนให้สอดคล้องกับหลักการของความจริง-ความเมตตา-ความอดทนต่อไป ช่วยให้ผู้คนรับรู้ความจริง และกลับบ้านที่แท้จริงของเราพร้อมกับท่านอาจารย์

ขอบพระคุณท่านอาจารย์

(บทความนี้ได้รับการคัดเลือกเนื่องในโอกาสเฉลิมฉลองวันฝ่าหลุนต้าฝ่าโลกปี 2026 ที่ Minghui.org)